වෛද්‍ය විද්‍යාවේ PT යනු ප්‍රෝතොම්බින් කාලය වන අතර වෛද්‍ය විද්‍යාවේ APTT යනු සක්‍රිය අර්ධ ත්‍රොම්බොප්ලාස්ටින් කාලයයි. මිනිස් සිරුරේ රුධිර කැටි ගැසීමේ ක්‍රියාකාරිත්වය ඉතා වැදගත් වේ. රුධිර කැටි ගැසීමේ ක්‍රියාකාරිත්වය අසාමාන්‍ය නම්, එය ත්‍රොම්බොසිස් හෝ ලේ ගැලීමට හේතු විය හැකි අතර එය රෝගියාගේ ජීවිතයට බරපතල අනතුරක් විය හැකිය. සායනික භාවිතයේදී සමහර ප්‍රතිදේහජනක ඖෂධ භාවිතය සඳහා PT සහ APTT අගයන් සායනිකව නිරීක්ෂණය කිරීම ප්‍රමිතියක් ලෙස භාවිතා කළ හැකිය. මනින ලද අගයන් ඉතා ඉහළ නම්, එයින් අදහස් වන්නේ ප්‍රතිදේහජනක ඖෂධ මාත්‍රාව අඩු කළ යුතු බවයි, එසේ නොමැතිනම් ලේ ගැලීම පහසුවෙන් සිදුවනු ඇත.

1. ප්‍රෝතොම්බින් කාලය (PT): එය මිනිස් රුධිර කැටි ගැසීමේ පද්ධතියේ වඩාත් සංවේදී දර්ශකයකි. සායනික භාවිතයේදී තත්පර 3 කට වඩා වැඩි කාලයක් කාලය දීර්ඝ කිරීම වඩාත් අර්ථවත් වන අතර, එමඟින් බාහිර කැටි ගැසීමේ ක්‍රියාකාරිත්වය සාමාන්‍යද යන්න පිළිබිඹු කළ හැකිය. සංජානනීය කැටි ගැසීමේ සාධක ඌනතාවය, දරුණු සිරෝසිස්, අක්මා අසමත්වීම සහ වෙනත් රෝග වලදී දිගු වීම සාමාන්‍යයෙන් දක්නට ලැබේ. ඊට අමතරව, හෙපටින් සහ වෝෆරින් අධික මාත්‍රාවලින් ද දිගු PT ඇති විය හැක;

2. සක්‍රිය අර්ධ ත්‍රොම්බොප්ලාස්ටින් කාලය (APTT): එය ප්‍රධාන වශයෙන් සායනික භාවිතයේදී ආවේණික රුධිර කැටි ගැසීමේ ක්‍රියාකාරිත්වය පිළිබිඹු කරන දර්ශකයකි. APTT හි සැලකිය යුතු දිගුවක් ප්‍රධාන වශයෙන් හිමොෆිලියා සහ පද්ධතිමය ලුපුස් එරිටෙටෝමෝසස් වැනි සංජානනීය හෝ අත්පත් කරගත් කැටි ගැසීමේ සාධක ඌනතාවයන් තුළ දක්නට ලැබේ. ත්‍රොම්බොසිස් නිසා භාවිතා කරන ප්‍රතිදේහජනක ඖෂධ මාත්‍රාව අසාමාන්‍ය නම්, එය APTT හි සැලකිය යුතු දිගුවක් ද ඇති කරයි. මනින ලද අගය අඩු නම්, රෝගියා ගැඹුරු නහර ත්‍රොම්බොසිස් වැනි අධි රුධිර කැටි ගැසීමේ තත්වයක සිටින බව සලකන්න.

ඔබේ PT සහ APTT සාමාන්‍ය දැයි දැන ගැනීමට අවශ්‍ය නම්, ඔබ ඒවායේ සාමාන්‍ය පරාසය පැහැදිලි කළ යුතුය. PT හි සාමාන්‍ය පරාසය තත්පර 11-14 ක් වන අතර, APTT හි සාමාන්‍ය පරාසය තත්පර 27-45 කි. තත්පර 3 කට වඩා වැඩි PT දිගුවක් වැඩි සායනික වැදගත්කමක් ඇති අතර, තත්පර 10 කට වඩා වැඩි APTT දිගුවක් දැඩි සායනික වැදගත්කමක් ඇත.