Choroby krwotoczne to choroby charakteryzujące się samoistnym lub łagodnym krwawieniem po urazie, spowodowanym czynnikami genetycznymi, wrodzonymi i nabytymi, które prowadzą do defektów lub nieprawidłowości w mechanizmach hemostazy, takich jak naczynia krwionośne, płytki krwi, antykoagulacja i fibrynoliza. W praktyce klinicznej występuje wiele chorób krwotocznych, ale nie ma jednego terminu określającego najczęstszą chorobę. Do najczęstszych należą jednak plamica alergiczna, niedokrwistość aplastyczna, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, białaczka itp.

1. Plamica alergiczna: Jest to choroba autoimmunologiczna, która pod wpływem różnych czynników stymulujących stymuluje proliferację klonów komórek B, powodując zmiany w małych naczyniach krwionośnych w całym ciele, co prowadzi do krwawienia lub może towarzyszyć takim objawom, jak ból brzucha, wymioty, obrzęk i ból stawów;

2. Niedokrwistość aplastyczna: W wyniku stymulacji lekowej, promieniowania fizycznego i innych czynników dochodzi do defektów komórek macierzystych układu krwiotwórczego, co wpływa na funkcje odpornościowe organizmu i mikrośrodowisko hematopoezy, nie sprzyja proliferacji i różnicowaniu komórek krwiotwórczych, może powodować krwawienie, a towarzyszą temu takie objawy, jak infekcja, gorączka i postępująca niedokrwistość;

3. Rozlane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe: może być spowodowane różnymi czynnikami, aktywując układ krzepnięcia. We wczesnych stadiach fibryna i płytki krwi gromadzą się w mikronaczyniach i tworzą skrzepy krwi. W miarę postępu choroby dochodzi do nadmiernego zużycia czynników krzepnięcia i płytek krwi, co aktywuje układ fibrynolityczny, prowadząc do krwawienia lub towarzyszących objawów, takich jak zaburzenia krążenia, dysfunkcja narządów i wstrząs;

4. Białaczka: Na przykład w przypadku ostrej białaczki u pacjenta występuje trombocytopenia, a duża liczba komórek białaczkowych tworzy zakrzepy białaczkowe, powodujące pękanie naczyń krwionośnych z powodu ucisku, co prowadzi do krwawienia. Może temu towarzyszyć anemia, gorączka, powiększenie węzłów chłonnych i inne schorzenia.

Ponadto szpiczak i chłoniak mogą również prowadzić do zaburzeń krzepnięcia, powodując krwawienie. U większości pacjentów z chorobami krwotocznymi obserwuje się nieprawidłowe krwawienie ze skóry i błony podśluzowej, a także duże siniaki. Ciężkie przypadki krwawienia mogą również objawiać się zmęczeniem, bladością twarzy, ust i łożyska paznokci, a także zawrotami głowy, sennością i zaburzeniami świadomości. Łagodne objawy należy leczyć lekami hemostatycznymi. W przypadku ciężkiego krwawienia, w razie potrzeby, można podać świeże osocze lub krew w celu uzupełnienia płytek krwi i czynników krzepnięcia w organizmie.