Jakie są powszechnie wykonywane badania krzepnięcia?


Autor: Następca   

W przypadku zaburzeń krzepnięcia krwi można udać się do szpitala w celu oznaczenia stężenia protrombiny w osoczu. Szczegółowe elementy badania czynności krzepnięcia to:

1. Wykrywanie protrombiny w osoczu: Prawidłowa wartość oznaczania protrombiny w osoczu wynosi 11–13 sekund. Wydłużony czas krzepnięcia wskazuje na uszkodzenie wątroby, zapalenie wątroby, marskość wątroby, żółtaczkę obturacyjną i inne choroby; skrócony czas krzepnięcia może świadczyć o chorobie zakrzepowej.

2. Międzynarodowy współczynnik znormalizowany (ICR): Jest to stosunek kontrolny czasu protrombinowego pacjenta do prawidłowego czasu protrombinowego. Zakres normy dla tego współczynnika wynosi 0,9–1,1. Różnica w stosunku do wartości prawidłowej wskazuje na zaburzenia funkcji krzepnięcia. Im większa różnica, tym poważniejszy problem.

3. Wykrywanie czasu częściowej tromboplastyny ​​po aktywacji: Jest to badanie mające na celu wykrycie endogennych czynników krzepnięcia. Prawidłowa wartość wynosi od 24 do 36 sekund. Wydłużony czas krzepnięcia może wskazywać na niedobór fibrynogenu. Jest on podatny na choroby wątroby, żółtaczkę obturacyjną i inne choroby, a u noworodków mogą wystąpić krwotoki; krótszy od normy czas krzepnięcia może wskazywać na ostry zawał mięśnia sercowego, udar niedokrwienny, zakrzepicę żylną i inne choroby.

4. Oznaczenie fibrynogenu: prawidłowy zakres tej wartości wynosi od 2 do 4. Wzrost fibrynogenu wskazuje na ostrą infekcję u pacjenta i może on cierpieć na miażdżycę, cukrzycę, mocznicę i inne choroby; spadek tej wartości może świadczyć o ciężkim zapaleniu wątroby, marskości wątroby i innych chorobach.

5. Oznaczenie czasu trombinowego; prawidłowy zakres tej wartości wynosi 16–18, a jeśli jest ona dłuższa od wartości prawidłowej o więcej niż 3, jest to wartość nieprawidłowa, co zazwyczaj wskazuje na chorobę wątroby, nerek i inne schorzenia. Skrócenie czasu trombinowego może oznaczać obecność jonów wapnia w próbce krwi.

6. Oznaczenie dimeru D: Prawidłowy zakres tej wartości wynosi 0,1–0,5. Jeśli podczas badania stwierdzi się znaczny wzrost wartości, może to oznaczać choroby układu sercowo-naczyniowego i mózgowo-naczyniowego, zatorowość płucną lub nowotwory złośliwe.