Leczenie zakrzepicy polega zazwyczaj na stosowaniu leków przeciwzakrzepowych, które aktywują krążenie krwi i usuwają zastoje. Po leczeniu pacjenci z zakrzepicą wymagają rehabilitacji. Zazwyczaj konieczne jest wzmocnienie aktywności fizycznej, aby stopniowo powrócić do zdrowia. Długotrwały odpoczynek w łóżku może łatwo doprowadzić do zaostrzenia się problemu zakrzepicy. Po leczeniu, ze względu na niezdolność do samodzielnego funkcjonowania w łóżku, bardzo ważne jest wzmocnienie aktywności fizycznej.

Jeśli chodzi o leczenie, obecnie stosuje się trzy główne metody.

1. Leczenie trombolityczne. We wczesnym stadium zakrzepicy, skrzeplina w tętnicy jest wciąż świeża. Jeśli skrzeplina ulegnie rozpuszczeniu i możliwe będzie przeprowadzenie reperfuzji krwi, będzie to fundamentalne działanie mające na celu poprawę krążenia, ochronę komórek i przyspieszenie powrotu funkcji. Jeśli nie ma przeciwwskazań do leczenia trombolitycznego, im wcześniejsze jego zastosowanie, tym lepszy efekt.

2. Terapia przeciwzakrzepowa, chociaż większość badań wykazała, że ​​leczenie przeciwzakrzepowe heparyną nie daje optymistycznych wyników w odniesieniu do postępującego niedokrwienia, to jednak postępujący zawał serca jest wskazaniem do doraźnej terapii przeciwzakrzepowej, co zostało zaakceptowane przez większość naukowców. Jeśli czynnikami powodującymi progresję są poszerzenie zawału i słabe krążenie oboczne, leczenie heparyną jest nadal pierwszym wyborem, a metody leczenia to głównie dożylny wlew kroplowy lub podskórne wstrzyknięcie heparyny.

3. Terapia polegająca na rozcieńczaniu i zwiększaniu objętości krwi. Zwiększanie objętości krwi należy przeprowadzać, gdy u pacjenta nie występuje wyraźny obrzęk mózgu ani ciężka niewydolność serca.