Choroby somatyczne powinny być przez nas traktowane z dużą uwagą. Wiele osób nie wie zbyt wiele o chorobie zatorowości tętniczej. W rzeczywistości, tak zwana zatorowość tętnicza odnosi się do zatorów z serca, proksymalnej ściany tętnicy lub innych źródeł, które wpadają do tętnic o mniejszej średnicy w dystalnym odcinku wraz z krwią tętniczą i zatorują je, powodując niedokrwienie narządów lub kończyn tętnic. Martwica krwi występuje częściej w kończynach dolnych, a ciężkie przypadki mogą prowadzić do amputacji. Choroba ta może być poważna lub drobna. Jeśli nie zostanie odpowiednio leczona, jej przebieg będzie poważniejszy. Dowiedzmy się o niej więcej poniżej!

 

Objawy:

Po pierwsze: większość pacjentów z zatorowością sportową skarży się na silny ból w kończynie, której dotyczy zator. Lokalizacja bólu zależy głównie od lokalizacji zatoru. Zazwyczaj jest to ból w kończynie, który znajduje się w dalszej płaszczyźnie ostrej zatorowości tętniczej i nasila się podczas aktywności.

Po drugie: Ponadto, ponieważ tkanka nerwowa jest dość wrażliwa na niedokrwienie, we wczesnym stadium zatoru tętniczego występują zaburzenia czuciowe i ruchowe kończyny. Objawia się to skarpetkowatym obszarem utraty czucia na dystalnym końcu kończyny, obszarem niedoczulicy na końcu proksymalnym oraz obszarem przeczulicy na końcu proksymalnym. Poziom obszaru niedoczulicy jest niższy niż poziom zatoru tętniczego.

Po trzecie: Ponieważ zator tętniczy może być wtórny do zakrzepicy, heparynę i inne leki przeciwzakrzepowe można stosować we wczesnym stadium choroby, aby zapobiec zaostrzeniu choroby przez zakrzepicę. Terapia przeciwpłytkowa hamuje adhezję, agregację i uwalnianie płytek krwi, a także łagodzi skurcz naczyń.

 

Środki ostrożności:

Zator tętniczy to choroba, która może łatwo się pogorszyć, jeśli nie zostanie odpowiednio leczona. W początkowym stadium zator tętniczy jest bardzo skuteczny i szybki w leczeniu, ale w późniejszym stadium staje się coraz trudniejszy.