1. Stollingsstoornis van de bloedvaten (DIC)
Tijdens de zwangerschap neemt de concentratie van stollingsfactoren II, IV, V, VII, IX, X, enz. toe, met name in de late zwangerschap. Het bloed van zwangere vrouwen heeft een hoge concentratie. Dit vormt een gunstige basis, maar kan ook leiden tot het ontstaan ​​van obstetrische DIC. Deze pathologie is een van de belangrijkste doodsoorzaken bij moeders. Een onderzoek in Japan toonde aan dat de incidentie van obstetrische en gynaecologische DIC 0,29% bedraagt ​​en het sterftecijfer 38,9%. Van de 2471 DIC-gevallen in ons land is ongeveer 24,81% pathologisch van aard, na infectieuze DIC de tweede meest voorkomende oorzaak.
Obstetrische diffuse intravasculaire stolling (DIC) kan gedurende een korte periode optreden, of in een korte periode in de late zwangerschap, tijdens de bevalling of postpartum. Acute perinatale bloedingen (zwakte van de baarmoedercontracties, scheur in de baarmoederhals of vagina, baarmoederruptuur), purulente abortus en intra-uteriene infectie, acute leververvetting tijdens de zwangerschap en andere infectieuze abortussen kunnen ook DIC veroorzaken.

2. Gemakkelijk reliëf
Een verhoogde gevoeligheid voor veneuze trombo-embolie (VTE) is de op één na grootste risicofactor tijdens de zwangerschap en een van de oorzaken van herhaalde miskramen en onvruchtbaarheid. Van de patiënten met VTE tijdens de zwangerschap en na de bevalling heeft 20%-50% een onderliggende aandoening. Seksuele en genetische aanleg verhogen het risico op VTE tijdens de zwangerschap. Bij de Han-Chinezen wordt 50% van de gevallen van VTE veroorzaakt door een tekort aan anticoagulerende eiwitten. Anticoagulerende eiwitten omvatten PC, PS en AT. AT is het belangrijkste fysiologische plasma-anticoagulans en is verantwoordelijk voor 70-80% van de fysiologische anticoagulerende werking van het intravaginale systeem. Eliminatie van AT kan veneuze trombose voorkomen en de oorzaken van herhaalde miskramen en onvruchtbaarheid aan het licht brengen.