Hemorragische aandoeningen zijn ziekten die gekenmerkt worden door spontane of lichte bloedingen na letsel als gevolg van genetische, aangeboren en verworven factoren die leiden tot defecten of afwijkingen in hemostatische mechanismen zoals bloedvaten, bloedplaatjes, anticoagulatie en fibrinolyse. Er bestaan ​​veel verschillende hemorragische aandoeningen in de klinische praktijk en er is geen term die als de meest voorkomende kan worden beschouwd. De meest voorkomende zijn echter allergische purpura, aplastische anemie, gedissemineerde intravasculaire stolling, leukemie, enzovoort.

1. Allergische purpura: Dit is een auto-immuunziekte die, als gevolg van diverse stimulerende factoren, de proliferatie van B-celklonen stimuleert, waardoor laesies in kleine bloedvaten door het hele lichaam ontstaan, wat kan leiden tot bloedingen, of gepaard kan gaan met symptomen zoals buikpijn, braken en zwelling en pijn in de gewrichten;

2. Aplastische anemie: Door medicamenteuze stimulatie, fysieke bestraling en andere factoren ontstaan ​​defecten in de hematopoëtische stamcellen. Dit beïnvloedt de immuunfunctie van het lichaam en het microklimaat van de hematopoëse, is niet bevorderlijk voor de proliferatie en differentiatie van hematopoëtische cellen, kan bloedingen veroorzaken en gaat gepaard met symptomen zoals infectie, koorts en progressieve anemie.

3. Diffuse intravasculaire stolling: kan door verschillende oorzaken worden veroorzaakt en activeert het stollingssysteem. In de beginfase hopen fibrine en bloedplaatjes zich op in de microvasculatuur en vormen bloedstolsels. Naarmate de aandoening vordert, worden stollingsfactoren en bloedplaatjes overmatig verbruikt, waardoor het fibrinolyse-systeem wordt geactiveerd. Dit kan leiden tot bloedingen of gepaard gaan met symptomen zoals circulatiestoornissen, orgaanfalen en shock.

4. Leukemie: Bij acute leukemie bijvoorbeeld, ervaart de patiënt trombocytopenie en vormen grote aantallen leukemiecellen leukemische trombi. Deze trombi veroorzaken scheuringen in de bloedvaten door compressie, wat leidt tot bloedingen. Dit kan gepaard gaan met bloedarmoede, koorts, vergrote lymfeklieren en andere aandoeningen.

Bovendien kunnen myeloom en lymfoom ook leiden tot stollingsstoornissen, wat bloedingen veroorzaakt. De meeste patiënten met bloedingsziekten ervaren abnormale bloedingen op de huid en in het slijmvlies, evenals grote blauwe plekken op de huid. Ernstige bloedingen kunnen ook gepaard gaan met symptomen zoals vermoeidheid, een bleek gezicht, bleke lippen en nagelbedden, en symptomen zoals duizeligheid, slaperigheid en verminderd bewustzijn. Milde symptomen dienen te worden behandeld met hemostatische middelen. Bij ernstige bloedingen kan zo nodig vers plasma of bloedcomponenten worden toegediend om de bloedplaatjes en stollingsfactoren in het lichaam aan te vullen.