Trombose wordt over het algemeen veroorzaakt door schade aan de endotheelcellen van het hart- en vaatstelsel, een abnormale bloeddoorstroming en een verhoogde bloedstolling.

1. Cardiovasculaire endotheelschade: Beschadiging van de vasculaire endotheelcellen is de belangrijkste en meest voorkomende oorzaak van trombusvorming. Dit komt vaker voor bij reumatische en infectieuze endocarditis, ernstige atherosclerotische plaques, traumatische of inflammatoire beschadiging van de bloedvaten, enz. Daarnaast kan na hypoxie, shock, sepsis en bacteriële endotoxinen uitgebreide endotheelschade in het hele lichaam optreden. Het collageen onder het endotheel activeert dan het stollingsproces, wat leidt tot diffuse intravasculaire stolling en trombusvorming in de microcirculatie van het hele lichaam.

2. Abnormale bloedstroom: dit verwijst voornamelijk naar een vertraging van de bloedstroom en de vorming van wervelingen in de bloedbaan, enz. De geactiveerde stollingsfactoren en trombine bereiken de concentratie die nodig is voor stolling in het betreffende gebied, wat de vorming van een trombus bevordert. Venen zijn gevoeliger voor trombose en komen vaker voor bij patiënten met hartfalen, chronische ziekten en na een operatie en bedrust. Daarentegen is de bloedstroom in het hart en de slagaders snel, waardoor de vorming van een trombus minder snel verloopt. Echter, wanneer de bloedstroom in het linker atrium, een aneurysma of een vertakking van een bloedvat traag is en er wervelingen optreden tijdens mitralisklepstenose, is er ook een verhoogd risico op trombose.

3. Verhoogde bloedstolling: Over het algemeen leiden een toename van bloedplaatjes en stollingsfactoren in het bloed, of een afname van de activiteit van het fibrinolyse-systeem, tot een hypercoagulabele toestand in het bloed. Dit komt vaker voor bij erfelijke en verworven hypercoagulabiliteit.

Daarnaast kan een slechte veneuze bloedafvoer het ook veroorzaken. Door een effectieve diagnose van de eigen aandoening kunnen gerichte wetenschappelijke preventie- en behandelingsmethoden worden toegepast om het herstel te bevorderen.