De behandeling van trombose bestaat over het algemeen uit het gebruik van antitrombotische medicijnen, die de bloedcirculatie bevorderen en bloedstasis tegengaan. Na de behandeling hebben patiënten met trombose revalidatietraining nodig. Meestal moeten ze de oefeningen intensiveren voordat ze geleidelijk kunnen herstellen. Langdurige bedrust kan de trombose gemakkelijk verergeren. Het is daarom erg belangrijk om na de behandeling de oefeningen te intensiveren, omdat men door bedrust niet in staat is om voor zichzelf te zorgen.

Wat de behandeling betreft, zijn er momenteel drie gangbare methoden.

1. Trombolytische therapie. In het beginstadium van een trombose is de trombus in de slagader nog vers. Als de trombus kan worden opgelost en de bloedtoevoer kan worden hersteld, is dit een fundamentele maatregel om de circulatie te verbeteren, cellen te beschermen en functioneel herstel te bevorderen. Indien er geen contra-indicaties zijn voor trombolytische therapie, geldt: hoe eerder de behandeling wordt toegepast, hoe beter het effect.

2. Anticoagulatietherapie: hoewel de meeste studies hebben aangetoond dat anticoagulatietherapie met heparine geen gunstig effect heeft op progressieve ischemie, is een progressief infarct in de huidige situatie een indicatie voor acute anticoagulatietherapie, wat door de meeste wetenschappers wordt geaccepteerd. Als de factoren die de progressie veroorzaken een vergroot infarct en een slechte collaterale circulatie blijken te zijn, blijft heparinetherapie de eerste keuze, waarbij de behandelingsmethoden meestal bestaan ​​uit intraveneuze infusie of subcutane injectie van heparine.

3. Volumeverdunningstherapie: de bloedvolumevergroting moet worden uitgevoerd wanneer de patiënt geen duidelijk hersenoedeem of ernstig hartfalen heeft.