Een verhoogd D-dimeergehalte kan fysiologische oorzaken hebben, maar kan ook verband houden met een infectie, diepe veneuze trombose, diffuse intravasculaire stolling of andere redenen. De behandeling dient daarom afgestemd te worden op de specifieke oorzaak.
1. Fysiologische factoren:
Door het ouder worden en de schommelingen in de oestrogeen- en progesteronspiegel tijdens de zwangerschap kan het bloedsysteem hypercoagulabel worden. Een verhoogde D-dimeerwaarde bij een bloedstollingsonderzoek is dan een normale fysiologische situatie en geeft geen reden tot grote bezorgdheid. Regelmatige medische controle is wel aan te raden.
2. Infectie:
De auto-immuunfunctie van de patiënt is beschadigd, het lichaam is geïnfecteerd door pathogene micro-organismen en er ontstaan ​​ontstekingsziekten. De ontstekingsreactie kan leiden tot hypercoagulatie van het bloed, waardoor de bovengenoemde verschijnselen optreden. U kunt amoxicillinecapsules, cefdinir dispergeerbare tabletten en andere geneesmiddelen gebruiken voor de behandeling, op advies van uw arts.
3. Diepveneuze trombose:
Een voorbeeld hiervan is veneuze trombose in de onderste ledematen. Als de bloedplaatjes in de bloedvaten van de onderste ledematen samenklonteren of de stollingsfactoren veranderen, kan dit leiden tot een blokkade van de diepe aderen in de onderste ledematen, met als gevolg een verstoring van de veneuze terugstroom. Dit uit zich in een verhoogde huidtemperatuur, pijn en andere symptomen.
Onder normale omstandigheden dienen antistollingsmiddelen zoals laagmoleculaire heparinecalciuminjecties en rivaroxabantabletten op doktersadvies te worden gebruikt, en kan urokinase-injecties ook worden ingenomen om lichamelijk ongemak te verlichten;
4. Gedissemineerde intravasculaire stolling:
Doordat het intravasculaire bloedstollingssysteem in het lichaam wordt geactiveerd, neemt de aanmaak van trombine toe, waardoor de bloedstolling sterker wordt. Als deze situatie zich voordoet en sommige organen onvoldoende functioneren, is het noodzakelijk om onder begeleiding van een arts medicijnen met een laag moleculair gewicht te gebruiken. Injecties met heparine-natrium, tabletten met warfarine-natrium en andere medicijnen kunnen hierbij helpen.
Naast de bovengenoemde redenen kan het ook verband houden met weefselnecrose, een hartinfarct, een longembolie, een kwaadaardige tumor, enzovoort. Daarom is differentiaaldiagnose belangrijk. Naast het observeren van de D-dimeerwaarde is het ook noodzakelijk om de daadwerkelijke klinische symptomen van de patiënt te overwegen, evenals de laboratoriumwaarden van het bloedonderzoek, de bloedlipiden en de bloedsuikerspiegel.
Drink dagelijks voldoende water, vermijd te veel vet eten en houd je voeding licht verteerbaar. Zorg tegelijkertijd voor een regelmatige balans tussen werk en rust, voel je comfortabel en doe regelmatig aan aerobe oefeningen om de bloedsomloop te verbeteren.