थ्रोम्बोसिसको उपचार सामान्यतया एन्टी-थ्रोम्बोटिक औषधिहरूको प्रयोग हो, जसले रगतलाई सक्रिय पार्न सक्छ र रगतको स्थिरता हटाउन सक्छ। उपचार पछि, थ्रोम्बोसिस भएका बिरामीहरूलाई पुनर्वास प्रशिक्षणको आवश्यकता पर्दछ। सामान्यतया, उनीहरूले बिस्तारै निको हुन अघि प्रशिक्षणलाई बलियो बनाउनु पर्छ। लामो समयसम्म ओछ्यानमा आराम गर्नाले थ्रोम्बोसिसको समस्यालाई सजिलै बढाउन सक्छ। ओछ्यानमा परेर जीवनमा आफ्नो हेरचाह गर्न नसक्ने भएकाले उपचार पछि व्यायामलाई बलियो बनाउनु धेरै आवश्यक छ।

उपचारको सन्दर्भमा, हाल तीन मुख्यधारा विधिहरू छन्।

१. थ्रोम्बोलाइटिक थेरापी। थ्रोम्बसको प्रारम्भिक चरणमा, धमनीमा रहेको थ्रोम्बस अझै पनि ताजा थ्रोम्बस नै हुन्छ। यदि थ्रोम्बसलाई विघटन गर्न सकिन्छ र रगत पुन: फ्युजन गर्न सकिन्छ भने, यो रक्तसञ्चार सुधार गर्न, कोशिकाहरूलाई सुरक्षित राख्न र कार्यात्मक रिकभरीलाई प्रवर्द्धन गर्न आधारभूत उपाय हुनेछ। यदि थ्रोम्बोलाइटिक थेरापीको लागि कुनै विरोधाभास छैन भने, जति चाँडो प्रयोग गरिन्छ, प्रभाव त्यति नै राम्रो हुन्छ।

२, एन्टीकोआगुलेसन थेरापी, यद्यपि धेरैजसो अध्ययनहरूले हेपरिन एन्टीकोआगुलेसन थेरापी प्रगतिशील इस्केमियाको प्रभावको बारेमा आशावादी नभएको देखाएको छ, तर हालको प्रगतिशील इन्फार्क्शन आपतकालीन एन्टीकोआगुलेसन थेरापीको संकेत हो, जुन धेरैजसो विद्वानहरूले स्वीकार गरेका छन्। यदि प्रगति निम्त्याउने कारकहरू बढेको इन्फार्क्ट र कमजोर संपार्श्विक परिसंचरणको रूपमा निर्धारण गरिएको छ भने, हेपरिन थेरापी अझै पनि पहिलो रोजाइ हो, र उपचार विधिहरू प्रायः हेपरिनको नसामा ड्रिप वा सबकुटेनियस इंजेक्शन हुन्।

३. भोल्युम एक्सपान्सन डिल्युसन थेरापी, रगतको मात्राको विस्तार बिरामीमा स्पष्ट सेरेब्रल एडेमा वा गम्भीर हृदयघात नभएको अवस्थामा गर्नुपर्छ।