သွေးခဲပျော်ဆေးဆိုသည်မှာ intrinsic pathway နှင့် intrinsic coagulation pathway ဖြစ်စဉ်ကို လျှော့ချရန် anticoagulant ဆေးများကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် fibrin thrombus ဖွဲ့စည်းမှုကို လျှော့ချသည့် လုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်သည်။

သွေးဥမွှားဆန့်ကျင်ဆေးပညာဆိုသည်မှာ သွေးဥမွှားများ၏ ကပ်ငြိမှုနှင့် စုစည်းမှုလုပ်ဆောင်ချက်ကို လျှော့ချရန်အတွက် သွေးဥမွှားဆန့်ကျင်ဆေးများကို သောက်သုံးခြင်းဖြင့် သွေးဥမွှားခဲဖွဲ့စည်းမှုလုပ်ငန်းစဉ်ကို လျှော့ချပေးခြင်းဖြစ်သည်။ လက်တွေ့တွင် အသုံးများသော သွေးခဲဆန့်ကျင်ဆေးများတွင် warfarin နှင့် heparin တို့ပါဝင်ပြီး ၎င်းတို့သည် မတူညီသော သွေးခဲဆန့်ကျင်လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ဖိုင်ဘရင်ဂျင် သွေးခဲဖွဲ့စည်းမှုဖြစ်နိုင်ခြေကို လျှော့ချပေးသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ warfarin ကို နှလုံးအဆို့ရှင်ခွဲစိတ်မှုပြီးနောက် သွေးခဲဆန့်ကျင်ကုထုံးတွင် မကြာခဏအသုံးပြုလေ့ရှိပြီး heparin ကို အောက်ပိုင်းခြေလက်သွေးပြန်ကြောသွေးခဲခြင်းကို ကုသရာတွင် မကြာခဏအသုံးပြုလေ့ရှိသည်။

အဖြစ်များသော သွေးဥမွှားဆန့်ကျင်ဆေးများတွင် အက်စပရင်၊ ပလာဗစ်စ် စသည်တို့ ပါဝင်သည်။ ဤဆေးများသည် သွေးဥမွှားများ စုပုံခြင်းကို မတူညီသောလင့်ခ်များမှတစ်ဆင့် ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး သွေးဥမွှားခဲများ ဖွဲ့စည်းခြင်းကို ကာကွယ်ပေးသည်။ ဆေးပညာအရ နှလုံးသွေးကြောကျဉ်းရောဂါ၊ ဦးနှောက်သွေးခဲခြင်းနှင့် အခြားရောဂါများကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အသုံးပြုသည်။