၁။ သွေးသွင်းခြင်း သို့မဟုတ် ခွဲစိတ်ကုသမှု

သွေးခဲခြင်းဆိုင်ရာရောဂါများသည် လူနာ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် သွေးခဲစေသည့်အချက်များမရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး လူနာ၏ သွေးလည်ပတ်မှုလုပ်ဆောင်ချက်ကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေရန်အတွက် ပလာစမာအသစ်ထည့်သွင်းခြင်းဖြင့် သွေးခဲစေသည့်အချက်များ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုကို မြှင့်တင်ခြင်းကဲ့သို့သော ဤအရာအား ဖြည့်စွက်ရန် နည်းလမ်းများရှာဖွေရန် လိုအပ်ပြီး ၎င်းသည် ကောင်းမွန်သော သွေးခဲခြင်းကုသမှုနည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် ပြင်းထန်သောသွေးယိုစီးမှုရှိသော လူနာများသည် ခွဲစိတ်ကုသမှုခံယူပြီးနောက် အေးခဲစေခြင်း၊ ပရိုသရွမ်ဘင်ရှုပ်ထွေးသော အာရုံစူးစိုက်မှုနှင့် အခြားကုသမှုများ လိုအပ်ပါသည်။

၂။ ဆီးသွားစေသော ဟော်မုန်းကုထုံးကို အသုံးပြုခြင်း

သွေးခဲခြင်းဆိုင်ရာရောဂါများကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာကုသရန်အတွက် လူနာများသည် ခန္ဓာကိုယ်၏အတွင်းပိုင်းအခြေအနေများကို ထိန်းညှိပေးသည့် ဆေးဝါးများလည်း လိုအပ်ပါသည်။ လက်ရှိတွင် အသုံးများသောဆေးဝါးမှာ DDAVP ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ဆီးသွားစေသောအာနိသင်ရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော သိုလှောင်မှု factor VIII အဖြစ် လုပ်ဆောင်ပေးပြီး အဓိကအားဖြင့် အပျော့စားလူနာများအတွက်ဖြစ်သည်။ ဤဆေးဝါးကို ပုံမှန်ဆားရည် သို့မဟုတ် နှာခေါင်းစက်များဖြင့် မြင့်မားသောပါဝင်မှုဖြင့် သွေးကြောထဲသို့ ထည့်သွင်းနိုင်ပြီး ဆေးပမာဏနှင့် ပါဝင်မှုများကို လူနာ၏ သီးခြားအခြေအနေများအလိုက် ချိန်ညှိသင့်သည်။

၃။ သွေးတိတ်ဆေးကုသမှု

လူနာအများစုတွင် သွေးယိုစိမ့်ခြင်းလက္ခဏာများ ရှိနိုင်ပြီး သွေးယိုစိမ့်ကုသမှုကို ရပ်တန့်ရန် လိုအပ်ပြီး များသောအားဖြင့် အကြိတ်ပျောက်ဆေးနှင့် ဆက်စပ်သောဆေးဖြင့် ရပ်တန့်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ အထူးသဖြင့် သွားနှုတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ပါးစပ်သွေးယိုစိမ့်ခြင်းကိစ္စတွင် ဤဆေးကို သွေးယိုခြင်းကို လျင်မြန်စွာရပ်တန့်စေရန် အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ အမိုင်နိုတိုလူးအစ်အက်ဆစ်နှင့် သွေးတိတ်အက်ဆစ်ကဲ့သို့သော ဆေးဝါးများလည်း ရှိပြီး ၎င်းသည် သွေးခဲခြင်းကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။