သွေးခဲပိတ်ခြင်းကို ယေဘုယျအားဖြင့် ကုသနိုင်ပါသည်။

သွေးခဲခြင်းဖြစ်ပွားရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ လူနာ၏သွေးကြောများသည် အချို့သောအချက်များကြောင့် ပျက်စီးပြီး ပေါက်ပြဲလာသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး သွေးဥမွှားများစွာသည် သွေးကြောများကိုပိတ်ဆို့ရန် စုပုံလာခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ အက်စပရင်နှင့် တိုင်ရိုဖီဘန်ကဲ့သို့သော သွေးဥမွှားစုပုံခြင်းကို ဆန့်ကျင်သည့်ဆေးဝါးများကို ကုသရာတွင် အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ ဤဆေးဝါးများသည် နာတာရှည်ရောဂါများ၏လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် သွေးဥမွှားများကို မတူညီသောအညစ်အကြေးများဖြင့် အလွယ်တကူခွဲထုတ်နိုင်သောကြောင့် ဒေသတွင်းသွေးဥမွှားစုပုံခြင်းကို ဆန့်ကျင်သည့်အခန်းကဏ္ဍမှ အဓိကပါဝင်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် အမှိုက်များသည် ဒေသတွင်းသွေးကြောများတွင် စုပုံလာပြီး သွေးခဲများဖြစ်ပေါ်စေသည်။

သွေးခဲခြင်း၏လက္ခဏာများ ပြင်းထန်ပါက၊ ကြားဝင်ကုထုံးကို အသုံးပြုနိုင်ပြီး အဓိကအားဖြင့် ကာသီတာသွေးခဲခြင်း သို့မဟုတ် စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ သွေးခဲခြင်းစုပ်ယူခြင်း အပါအဝင် အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ သွေးခဲခြင်းသည် သွေးကြောများကို ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးစေပြီး အချို့သောအနာများကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ကြားဝင်ကုထုံးဖြင့် မပျောက်ကင်းနိုင်ပါက၊ နှလုံးသွေးကြောလမ်းကြောင်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်နှင့် သွေးလည်ပတ်မှုကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေရန် ခွဲစိတ်ကုသမှု လိုအပ်ပါသည်။

သွေးခဲဖွဲ့စည်းခြင်းအတွက် အကြောင်းရင်းများစွာရှိပါသည်။ သွေးခဲကို ထိန်းချုပ်ခြင်းအပြင် သွေးခဲအများအပြား မဖြစ်ပေါ်စေရန် ကာကွယ်တားဆီးခြင်းကို အားကောင်းစေရန်လည်း လိုအပ်ပါသည်။