Morbi haemorrhagici ad morbos referuntur qui sanguinatione spontanea vel levi post laesionem ob factores geneticos, congenitos et acquisitos insigniuntur, quae defectus vel anomalias in mechanismis haemostaticis, ut vasis sanguiferis, thrombocytis, anticoagulatione et fibrinolysi, efficiunt. Multi morbi haemorrhagici in praxi clinica inveniuntur, et nullus terminus est qui frequentissimus sit. Inter frequentiores autem sunt purpura allergica, anaemia aplastica, coagulatio intravascularis disseminata, leucaemia, et cetera.

1. Purpura allergica: Morbus autoimmunis est qui, ob varios factores stimulantes, proliferationem clonorum cellularum B incitat, laesiones in vasis sanguineis parvis per totum corpus causans, ad sanguinationem ducens, vel symptomatibus ut dolor abdominis, vomitus, et tumor et dolor articularum comitari potest;

2. Anaemia aplastica: Ob stimulationem medicamentorum, radiationem physicam, et alias causas, vitia in cellulis haematopoieticis primordialibus fiunt, quae functionem immunem corporis et microambitum haematopoiesis afficiunt, proliferationi et differentiationi cellularum haematopoieticarum non favent, haemorrhagiam causare possunt, et symptomatibus ut infectio, febris, et anaemia progressiva coniunguntur;

3. Coagulatio intravascularis diffusa: variis aetiologiis causari potest, systema coagulationis activans. In primis stadiis, fibrinum et thrombocyti in microvasculis accumulantur et coagulos sanguinis formant. Dum condicio progreditur, factores coagulationis et thrombocyti nimis consumuntur, systema fibrinolyticum activans, ad haemorrhagiam ducendo vel symptomatibus ut perturbationibus circulatoriis, dysfunctione organorum, et shock concomitantibus;

4. Leucaemia: Exempli gratia, in leucaemia acuta, aegrotus thrombocytopeniam experitur et magna copia cellularum leucaemiae thrombos leucaemiae format, quae rupturam vasorum sanguineorum propter compressionem efficiunt, haemorrhagiam efficientes, et anaemia, febre, augmentatione nodorum lymphaticorum, aliisque morbis comitari potest.

Praeterea, myeloma et lymphoma etiam ad dysfunctionem coagulationis ducere possunt, haemorrhagiam causantes. Plerique aegroti morbis haemorrhagicis affecti haemorrhagiam abnormalem in cute et submucosa, necnon magnas livores in cute, experientur. Casus graves haemorrhagiae etiam cum symptomatibus ut lassitudo, pallido faciei, labiorum et unguium, necnon symptomatibus ut vertigine, somnolentia et conscientia obscura, se praebere possunt. Symptomata levia medicamentis haemostaticis tractanda sunt. Pro haemorrhagia gravi, plasma recens vel sanguis componentius, si opus est, infundi potest ad supplementum thrombocytorum et factorum coagulationis in corpore.