تشکیل ترومبوز با آسیب اندوتلیال عروقی، انعقادپذیری بیش از حد خون و کند شدن جریان خون مرتبط است. بنابراین، افرادی که این سه عامل خطر را دارند، مستعد ابتلا به ترومبوز هستند.

۱. افرادی که دچار آسیب اندوتلیال عروقی هستند، مانند افرادی که تحت عمل سوراخ کردن عروق، کاتتریزاسیون وریدی و غیره قرار گرفته‌اند، به دلیل آسیب اندوتلیوم عروقی، الیاف کلاژن در معرض اندوتلیوم می‌توانند پلاکت‌ها و فاکتورهای انعقادی را فعال کنند که ممکن است انعقاد درون‌زا را آغاز کند. این سیستم باعث ترومبوز می‌شود.

۲. افرادی که خونشان در حالت انعقادپذیری بیش از حد است، مانند بیمارانی که تومورهای بدخیم، لوپوس اریتماتوز سیستمیک، ترومای شدید یا جراحی‌های بزرگ دارند، فاکتورهای انعقادی بیشتری در خون خود دارند و احتمال انعقاد خونشان بیشتر از خون طبیعی است، بنابراین احتمال تشکیل ترومبوز در آنها بیشتر است. مثال دیگر افرادی هستند که مدت طولانی از داروهای ضدبارداری، استروژن، پروژسترون و سایر داروها استفاده می‌کنند، عملکرد انعقاد خون آنها نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرد و تشکیل لخته خون در آنها آسان است.

۳. افرادی که جریان خونشان کند شده است، مانند کسانی که مدت طولانی برای بازی فال ماهجونگ، تماشای تلویزیون، مطالعه، شرکت در کلاس‌های اقتصادی یا ماندن طولانی مدت در رختخواب بی‌حرکت می‌نشینند، عدم فعالیت بدنی می‌تواند باعث کند شدن یا حتی رکود جریان خون شود. تشکیل گرداب‌ها، وضعیت جریان خون طبیعی را از بین می‌برد که این امر احتمال تماس پلاکت‌ها، سلول‌های اندوتلیال و فاکتورهای انعقادی را افزایش می‌دهد و تشکیل ترومبوز را آسان می‌کند.