ترومبوز عموماً در اثر آسیب به سلول‌های اندوتلیال قلبی عروقی، وضعیت غیرطبیعی جریان خون و افزایش انعقاد خون ایجاد می‌شود.

۱. آسیب سلول‌های اندوتلیال قلبی عروقی: آسیب سلول‌های اندوتلیال عروقی مهم‌ترین و شایع‌ترین علت تشکیل ترومبوز است که بیشتر در اندوکاردیت روماتیسمی و عفونی، زخم پلاک آترواسکلروتیک شدید، حرکت تروماتیک یا التهابی محل آسیب وریدی و غیره دیده می‌شود. علاوه بر این، پس از هیپوکسی، شوک، سپسیس و اندوتوکسین باکتریایی که باعث آسیب گسترده اندوتلیال در سراسر بدن می‌شوند، کلاژن زیر اندوتلیوم فرآیند انعقاد را فعال می‌کند و در نتیجه انعقاد داخل عروقی منتشر ایجاد می‌شود و ترومبوز در میکروسیرکولاسیون کل بدن تشکیل می‌شود.

۲. وضعیت غیرطبیعی جریان خون: عمدتاً به کاهش سرعت جریان خون و ایجاد گرداب در جریان خون و غیره اشاره دارد. فاکتورهای انعقادی فعال شده و ترومبین به غلظت مورد نیاز برای انعقاد در ناحیه موضعی می‌رسند که منجر به تشکیل ترومبوز می‌شود. در میان آنها، رگ‌ها بیشتر مستعد ترومبوز هستند که در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی، بیماری مزمن و استراحت در بستر پس از عمل شایع‌تر است. علاوه بر این، جریان خون در قلب و شریان‌ها سریع است و تشکیل ترومبوز آسان نیست. با این حال، هنگامی که جریان خون در دهلیز چپ، آنوریسم یا شاخه رگ خونی کند است و جریان گردابی در طول تنگی دریچه میترال رخ می‌دهد، مستعد ترومبوز نیز هستند.

۳. افزایش انعقاد خون: عموماً افزایش پلاکت‌ها و فاکتورهای انعقادی در خون یا کاهش فعالیت سیستم فیبرینولیتیک، منجر به حالت بیش انعقادی در خون می‌شود که بیشتر در حالت‌های بیش انعقادی ارثی و اکتسابی دیده می‌شود.

علاوه بر این، بازگشت ضعیف خون وریدی نیز می‌تواند باعث آن شود. با توجه به تشخیص مؤثر بیماری خود فرد، می‌توان پیشگیری و درمان علمی هدفمند را برای کمک به بهبود سلامت انجام داد.