این به کل فرآیند تغییر پلاسما از حالت مایع به حالت ژله‌ای اشاره دارد. فرآیند انعقاد خون را می‌توان تقریباً به سه مرحله اصلی تقسیم کرد: (1) تشکیل فعال‌کننده پروترومبین؛ (2) فعال‌کننده پروترومبین تبدیل پروترومبین به ترومبین را کاتالیز می‌کند؛ (3) ترومبین تبدیل فیبرینوژن به فیبرین را کاتالیز می‌کند و در نتیجه لخته‌های خون ژله‌ای شکل تشکیل می‌دهد.

فرآیند نهایی انعقاد خون، تشکیل لخته‌های خون است و تشکیل و حل شدن لخته‌های خون باعث ایجاد تغییراتی در خاصیت ارتجاعی و استحکام فیزیکی می‌شود. دستگاه آنالیز انعقاد خون تولید شده توسط شرکت Kangyu Medical که به عنوان آنالیزور انعقاد نیز شناخته می‌شود، رایج‌ترین ابزار برای تشخیص انعقاد خون است.

در حال حاضر، آزمایش‌های مرسوم عملکرد انعقاد خون (مانند: PT، APTT) فقط می‌توانند فعالیت فاکتورهای انعقادی را در پلاسما تشخیص دهند که منعکس کننده یک مرحله خاص یا یک محصول انعقادی خاص در فرآیند انعقاد خون است. پلاکت‌ها در طول فرآیند انعقاد خون با فاکتورهای انعقادی تعامل دارند و آزمایش انعقاد خون بدون مشارکت پلاکت‌ها نمی‌تواند تصویر کلی از انعقاد خون را منعکس کند. تشخیص TEG می‌تواند به طور جامع کل فرآیند وقوع و توسعه لخته خون را از فعال شدن فاکتورهای انعقادی تا تشکیل لخته پلاکتی-فیبرینی محکم و فیبرینولیز نشان دهد و تصویر کاملی از وضعیت انعقاد خون بیمار، سرعت تشکیل لخته خون، قدرت انعقاد خون و سطح فیبرینولیز لخته خون را نشان دهد.

آنالایزر انعقاد خون یک تجهیزات آزمایش روتین بالینی ضروری برای اندازه‌گیری محتوای اجزای مختلف خون انسان، نتایج آنالیز بیوشیمیایی کمی و ارائه مبنای دیجیتالی قابل اعتماد برای تشخیص بالینی بیماری‌های مختلف بیماران است.

قبل از بستری شدن بیمار برای جراحی، پزشک همیشه از بیمار می‌خواهد که آزمایش انعقاد خون انجام دهد. موارد تشخیص انعقاد خون یکی از موارد بازرسی بالینی در آزمایشگاه است. آماده باشید تا از خونریزی حین عمل غافلگیر نشوید. تاکنون، دستگاه آنالیز انعقاد خون بیش از ۱۰۰ سال است که مورد استفاده قرار می‌گیرد و شاخص‌های ارزشمندی را برای تشخیص بیماری‌های خونریزی‌دهنده و ترومبوتیک، نظارت بر ترومبولیز و درمان ضد انعقاد و مشاهده اثر درمانی ارائه می‌دهد.