به طور کلی عواملی که بر انعقاد خون تأثیر می‌گذارند شامل عوامل دارویی، عوامل پلاکتی، عوامل انعقادی و غیره هستند.

۱. عوامل دارویی: داروهایی مانند قرص‌های روکش‌دار روده‌ای آسپرین، قرص‌های وارفارین، قرص‌های کلوپیدوگرل و قرص‌های آزیترومایسین اثر مهار سنتز فاکتورهای انعقادی را دارند و در نتیجه بر راندمان انعقاد خون تأثیر می‌گذارند و انعقاد خون را به تأخیر می‌اندازند.

۲. فاکتور پلاکت: پلاکت‌ها می‌توانند با آزاد کردن مواد وازواکتیو، انعقاد خون را تقویت کنند. اگر عملکرد پلاکت‌ها غیرطبیعی باشد یا تعداد پلاکت‌ها کم باشد، راندمان انعقاد خون بیمار به طور متناسب کاهش می‌یابد.

۳. فاکتورهای انعقادی: فاکتورهای انعقادی در بدن انسان تأثیر محرکی بر انعقاد خون دارند. اگر عملکرد فاکتورهای انعقادی در بدن بیمار ضعیف یا فاقد آن باشد، می‌تواند منجر به وخامت عملکرد انعقاد شده و بر کارایی انعقاد خون تأثیر بگذارد.

علاوه بر عوامل فوق، عوامل دیگری مانند فیبرینوژن و دمای محیط نیز بر انعقاد خون تأثیر می‌گذارند. در صورتی که لخته شدن خون بیمار با انسداد مواجه باشد، باید به موقع به پزشک مراجعه کند تا وضعیت او ارزیابی شده و تحت نظر پزشک تحت درمان قرار گیرد.