APTT مخفف انگلیسی زمان پروترومبین تا حدی فعال شده است. APTT یک آزمایش غربالگری است که مسیر انعقاد درون‌زا را منعکس می‌کند. APTT طولانی مدت نشان می‌دهد که یک فاکتور انعقاد خون خاص که در مسیر انعقاد درون‌زا انسان دخیل است، ناکارآمد است. پس از طولانی شدن APTT، بیمار علائم خونریزی آشکاری خواهد داشت. به عنوان مثال، بیماران مبتلا به هموفیلی A، هموفیلی B و بیماری فون ویلبراند همگی APTT طولانی مدت خواهند داشت و بیمار دچار اکیموز روی پوست و غشاهای مخاطی و خونریزی عضلانی، خونریزی مفاصل، هماتوم و غیره خواهد شد. به خصوص برای بیماران مبتلا به هموفیلی A، اغلب پس از جذب هماتوم به دلیل سینوویت ناشی از خونریزی مفاصل، بدشکلی‌های مفصلی و آتروفی عضلانی باقی می‌مانند که تأثیر جدی بر سلامتی دارد. علاوه بر این، انعقاد داخل عروقی منتشر، بیماری شدید کبدی و سایر بیماری‌ها نیز باعث طولانی شدن قابل توجه APTT می‌شوند که آسیب آشکاری به بدن انسان وارد می‌کند.
مقدار بالای Aptt نشان می‌دهد که بیمار ممکن است از اختلالات خونریزی رنج ببرد. اختلالات خونریزی شایع شامل کمبود مادرزادی فاکتور انعقادی و هموفیلی است. ثانیاً، گمان می‌رود که ناشی از بیماری کبد یا زردی انسدادی یا بیماری ترومبوتیک باشد. همچنین این احتمال وجود دارد که ناشی از تأثیر عوامل دارویی مانند استفاده طولانی مدت از داروهای ضد انعقاد باشد. از نظر بالینی، آزمایش Aptt می‌تواند برای قضاوت در مورد طبیعی بودن عملکرد انعقاد در بدن بیمار استفاده شود. اگر به دلیل پدیده ناشی از هموفیلی باشد، توصیه می‌شود از توصیه پزشک برای توقف خونریزی یا استفاده از درمان پیچیده پروترومبین پیروی کنید.