بیماری‌های جسمی باید مورد توجه زیادی قرار گیرند. بسیاری از مردم اطلاعات زیادی در مورد بیماری آمبولی شریانی ندارند. در واقع، اصطلاح آمبولی شریانی به آمبولی‌هایی از قلب، دیواره شریانی پروگزیمال یا سایر منابع اشاره دارد که به شریان‌های شاخه با قطر کوچکتر در انتهای دیستال با جریان خون شریانی هجوم آورده و آنها را آمبولی می‌کنند و سپس باعث عدم خونرسانی به اندام‌ها یا اندام‌های شریانی می‌شوند. نکروز خون در اندام‌های تحتانی شایع‌تر است و موارد شدید در نهایت منجر به قطع عضو می‌شود. بنابراین این بیماری می‌تواند بزرگ یا کوچک باشد. اگر به درستی درمان نشود، جدی‌تر خواهد بود. بیایید در ادامه در مورد آن بیشتر بدانیم!

 

علائم:

اول: اکثر بیماران مبتلا به آمبولی ورزشی از درد شدید در اندام آسیب دیده شکایت دارند. محل درد عمدتاً به محل آمبولیزاسیون بستگی دارد. عموماً، درد اندام آسیب دیده در صفحه دورتر از آمبولی شریانی حاد است و درد در حین فعالیت تشدید می‌شود.

دوم: همچنین، از آنجا که بافت عصبی کاملاً به ایسکمی حساس است، اختلالات حسی و حرکتی اندام آسیب‌دیده در مراحل اولیه آمبولی شریانی رخ می‌دهد. این اختلال به صورت یک ناحیه جوراب‌مانند از دست دادن حس در انتهای دیستال اندام آسیب‌دیده، یک ناحیه هیپوستزی در انتهای پروگزیمال و یک ناحیه هیپرستزی در انتهای پروگزیمال تظاهر می‌کند. سطح ناحیه هیپوستزی پایین‌تر از سطح آمبولی شریانی است.

سوم: از آنجایی که آمبولی شریانی می‌تواند ثانویه به ترومبوز باشد، می‌توان در مراحل اولیه بیماری از هپارین و سایر داروهای ضد انعقاد برای جلوگیری از تشدید بیماری توسط ترومبوز استفاده کرد. درمان ضد پلاکتی چسبندگی، تجمع و آزادسازی پلاکت‌ها را مهار می‌کند و همچنین اسپاسم عروقی را تسکین می‌دهد.

 

موارد احتیاط:

آمبولی شریانی بیماری است که در صورت عدم مراقبت، به راحتی می‌تواند بدتر شود. اگر آمبولی شریانی در مراحل اولیه باشد، اثر و زمان درمان بسیار ساده است، اما در مراحل بعدی دشوارتر و دشوارتر می‌شود.