یک بدن طبیعی دارای یک سیستم انعقادی و ضد انعقادی کامل است. سیستم انعقادی و سیستم ضد انعقادی تعادل پویایی را برای تضمین هموستاز بدن و جریان خون روان حفظ می‌کنند. هنگامی که تعادل عملکرد انعقادی و ضد انعقادی مختل شود، منجر به خونریزی و تمایل به ترومبوز خواهد شد.

۱. عملکرد انعقاد خون در بدن

سیستم انعقاد خون عمدتاً از فاکتورهای انعقادی تشکیل شده است. موادی که مستقیماً در انعقاد خون نقش دارند، فاکتورهای انعقادی نامیده می‌شوند. ۱۳ فاکتور انعقادی شناخته شده وجود دارد.

مسیرهای فعال‌سازی درون‌زا و مسیرهای فعال‌سازی برون‌زا برای فعال‌سازی فاکتورهای انعقادی وجود دارد.

در حال حاضر اعتقاد بر این است که فعال شدن سیستم انعقاد برون‌زا که توسط فاکتور بافتی آغاز می‌شود، نقش اصلی را در شروع انعقاد ایفا می‌کند. ارتباط نزدیک بین سیستم‌های انعقاد داخلی و خارجی نقش مهمی در شروع و حفظ فرآیند انعقاد دارد.

۲. عملکرد ضد انعقادی بدن

سیستم ضد انعقاد خون شامل سیستم ضد انعقاد سلولی و سیستم ضد انعقاد مایعات بدن است.

① سیستم ضد انعقاد سلولی

به فاگوسیتوز فاکتور انعقادی، فاکتور بافتی، کمپلکس پروترومبین و مونومر فیبرین محلول توسط سیستم تک هسته‌ای-فاگوسیت اشاره دارد.

② سیستم ضد انعقاد مایعات بدن

از جمله: مهارکننده‌های پروتئاز سرین، مهارکننده‌های پروتئاز مبتنی بر پروتئین C و مهارکننده‌های مسیر فاکتور بافتی (TFPI).

۳. سیستم فیبرینولیتیک و عملکردهای آن

عمدتاً شامل پلاسمینوژن، پلاسمین، فعال‌کننده پلاسمینوژن و مهارکننده فیبرینولیز هستند.

نقش سیستم فیبرینولیتیک: حل کردن لخته‌های فیبرین و تضمین گردش خون روان؛ شرکت در ترمیم بافت و بازسازی عروق.

۴. نقش سلول‌های اندوتلیال عروقی در فرآیند انعقاد، ضد انعقاد و فیبرینولیز

① تولید مواد مختلف بیولوژیکی فعال؛

② تنظیم انعقاد خون و عملکرد ضد انعقادی؛

③ عملکرد سیستم فیبرینولیز را تنظیم کنید.

④ تنظیم تنش عروقی؛

⑤ در میانجیگری التهاب شرکت کنید.

⑥ حفظ عملکرد میکروسیرکولاسیون و غیره

اختلالات انعقادی و ضد انعقادی

۱. ناهنجاری در فاکتورهای انعقادی.

۲. غیرطبیعی بودن فاکتورهای ضد انعقاد در پلاسما.

۳. غیرطبیعی بودن فاکتور فیبرینولیتیک در پلاسما.

۴. ناهنجاری‌های سلول‌های خونی.

۵. رگ‌های خونی غیرطبیعی.