Хун дар бадани инсон мавқеи хеле муҳимро ишғол мекунад ва агар коагулятсияи нодуруст ба амал ояд, хеле хатарнок аст. Пас аз он ки пӯст дар ягон мавқеъ кафида мешавад, ҷараёни пайвастаи хун ба амал меояд, ки наметавонад коагулятсия шавад ва шифо ёбад, ки барои бемор хатари ҷиддӣ эҷод мекунад ва бояд сари вақт табобат карда шавад. Пас, коагулопатияро чӣ гуна бояд табобат кард? Умуман, се роҳи ҳалли ихтилоли коагулятсия вуҷуд дорад.
1. Гузаронидани хун ё ҷарроҳӣ
Ихтилоли лахташавӣ аз набудани омилҳои лахташавӣ дар бадани бемор ба вуҷуд меояд ва зарур аст, ки роҳҳои илова кардани ин модда, ба монанди зиёд кардани консентратсияи омилҳои лахташавӣ тавассути гузаронидани плазмаи тару тоза, пайдо карда шаванд, то ки вазифаи гемостатикии бемор барқарор карда шавад, ки ин усули хуби табобати коагулопатия мебошад. Аммо, беморони гирифтори хунравии шадид ба таъмири ҷарроҳӣ ниёз доранд, ки баъдан криопресипитатсия, консентратсияи комплекси протромбин ва дигар табобатҳо анҷом дода мешаванд.
2. Истифодаи терапияи гормонҳои антидиуретикӣ
Барои табобати беҳтари ихтилоли лахташавӣ, беморон инчунин ба доруҳое ниёз доранд, ки шароити дохилии баданро танзим мекунанд. Доруи маъмулан истифодашаванда дар айни замон DDAVP мебошад, ки таъсири зиддидиуретикӣ дорад ва ҳамчун омили VIII дар бадан, асосан барои беморони сабук, беҳтар нигоҳдорӣ мекунад; ин доруро метавон ба таври дохиливарданӣ бо консентратсияи баланд бо маҳлули муқаррарии шӯр ё қатраҳои бинӣ илова кард ва миқдор ва консентратсия бояд ба шароити мушаххаси бемор мутобиқ карда шаванд.
3. Табобати гемостатикӣ
Бисёре аз беморон метавонанд нишонаҳои хунравӣ дошта бошанд ва қатъ кардани табобати хунравӣ зарур аст, одатан бо доруи зиддифибринолитикӣ; махсусан дар ҳолати кашидани дандон ё хунравии даҳон, ин доруро метавон барои қатъ кардани зуди хунравӣ истифода бурд. Инчунин доруҳое мавҷуданд, ба монанди кислотаи аминотолуӣ ва кислотаи гемостатикӣ, ки метавонанд барои табобати ин беморӣ истифода шаванд, ки яке аз роҳҳои мубориза бо коагулопатия мебошад.
Дар боло се роҳи ҳалли коагулопатия оварда шудаанд. Илова бар ин, беморон бояд ҳангоми табобат аз фаъолиятҳо худдорӣ кунанд ва беҳтараш муддате дар бистар бимонанд. Агар нишонаҳо ба монанди хунравии такрорӣ вуҷуд дошта бошанд, онро метавон бо фишурдан бо бастаи ях ё бинт мувофиқи макони мушаххаси беморӣ ислоҳ кард. Пас аз варам кардани минтақаи хунравӣ, шумо метавонед фаъолиятҳои мувофиқро анҷом диҳед ва парҳези сабук истеъмол кунед.
Корти тиҷорӣ
WeChat-и чинӣ