Хунравии зери пӯст танҳо як нишона аст ва сабабҳои хунравии зери пӯст мураккаб ва гуногунанд. Хунравии зери пӯст, ки аз сабабҳои гуногун ба вуҷуд меояд, аз ҷиҳати вазнинӣ фарқ мекунад, аз ин рӯ, баъзе ҳолатҳои хунравии зери пӯст шадидтаранд, дар ҳоле ки дигарон не.

1. Хунравии шадиди зерипӯстӣ:
(1) Сирояти шадид боиси хунравии зерипӯстӣ мегардад: одатан ин аз он сабаб аст, ки маҳсулоти мубодилаи моддаҳои бемориҳои сироятӣ боиси афзоиши гузариши девори капиллярӣ ва вайроншавии лахташавии хун мегарданд, ки дар натиҷа хунравии ғайримуқаррарӣ ба вуҷуд меояд, ки ҳамчун хунравии зерипӯстӣ зоҳир мешавад ва дар ҳолатҳои вазнин метавонад бо шоки септикӣ ҳамроҳ бошад, аз ин рӯ, он нисбатан ҷиддӣ аст.
(2) Бемории ҷигар боиси хунравии зерипӯстӣ мегардад: Вақте ки бемориҳои гуногуни ҷигар, ба монанди гепатити вирусӣ, сирроз ва бемории алкоголии ҷигар боиси хунравии зерипӯстӣ мешаванд, он одатан аз сабаби бемории ҷигар ба вуҷуд меояд, ки боиси нокомии ҷигар ва набудани омилҳои лахташавӣ мегардад. Азбаски фаъолияти ҷигар ба таври ҷиддӣ осеб дидааст, он шадидтар аст.
(3) Бемориҳои гематологӣ метавонанд боиси хунравии зерипӯстӣ шаванд: бемориҳои гуногуни гематологӣ, аз қабили камхунии апластикӣ, гемофилия, пурпураи тромбоцитопенӣ, лейкемия ва ғайра, метавонанд боиси вайроншавии лахташавии хун ва хунравии зерипӯстӣ шаванд. Аз сабаби вазнинии ин бемориҳои аввалия, ки табобат карда намешаванд, онҳо хеле ҷиддӣ мебошанд.

2. Хунравии сабуки зерипӯстӣ:
(1) Хунравии зерипӯстӣ, ки аз таъсири манфии дору ба вуҷуд омадааст: Хунравии зерипӯстӣ, ки аз таъсири манфии дору ба монанди лавҳаҳои пӯшонидашудаи аспирин ва лавҳаҳои гидроген сулфати клопидогрел ба вуҷуд омадааст. Аломатҳо пас аз қатъ кардани дору зуд беҳтар мешаванд, аз ин рӯ он шадид нест.
(2) Хунравии зерипӯстӣ, ки дар натиҷаи сӯрох кардани рагҳо ба вуҷуд омадааст: Ҳангоми раванди ҷамъоварии хуни венозӣ ё инфузияи дохиливаридӣ, хунравии зерипӯстӣ метавонад дар натиҷаи сӯрох кардани рагҳо ба вуҷуд ояд ва миқдори хунравӣ нисбатан кам ва маҳдуд аст. Он метавонад пас аз тақрибан як ҳафта худ аз худ ҷаббида ва пароканда шавад ва одатан шадид нест.

Барои муайян кардани хунравии зерипӯстӣ, пеш аз арзёбии ҳолат, аввал сабаби хунравиро таҳқиқ кардан лозим аст. Эҳтиёт бошед, ки аз ҳама гуна ангезиши беруна дар минтақаи хунравӣ, аз ҷумла харошидан, фишурдан ва молидан, худдорӣ кунед.