Krew krzepnie z powodu dużej lepkości krwi i powolnego przepływu krwi, co prowadzi do krzepnięcia krwi.

We krwi znajdują się czynniki krzepnięcia. Kiedy naczynia krwionośne krwawią, czynniki krzepnięcia są aktywowane i przylegają do płytek krwi, powodując wzrost lepkości krwi i spowolnienie jej przepływu, blokując w ten sposób przecieki w naczyniach krwionośnych. Krzepnięcie krwi ma ogromne znaczenie dla prawidłowej hemostazy w organizmie człowieka. Krzepnięcie krwi odnosi się do procesu zmiany stanu skupienia krwi ze stanu ciekłego w stały. Krzepnięcie krwi to reakcja amplifikacji szeregu czynników krzepnięcia. Fibrynogen jest aktywowany do fibryny, tworząc skrzep fibrynowy, co pozwala na osiągnięcie hemostazy. Kiedy ciało ludzkie zostaje uszkodzone, płytki krwi są stymulowane przez uszkodzoną część, ulegają aktywacji i powstają skupiska skrzepów, które odgrywają główną rolę hemostatyczną. Następnie płytki krwi przechodzą złożone przemiany, produkując trombinę, która przekształca fibrynogen w sąsiednim osoczu w fibrynę. Fibryna i skrzepy płytkowe działają jednocześnie, tworząc skrzepy, które mogą skuteczniej hamować krwawienie.

Jeśli pacjent jest ranny i krew nie krzepnie, należy natychmiast udać się do szpitala w celu uzyskania leczenia.