PT oznacza czas protrombinowy w medycynie, a APTT oznacza czas częściowej tromboplastyny ​​po aktywacji. Funkcja krzepnięcia krwi w organizmie człowieka jest niezwykle ważna. Nieprawidłowa funkcja krzepnięcia krwi może prowadzić do zakrzepicy lub krwawienia, co może poważnie zagrozić życiu pacjenta. Kliniczne monitorowanie wartości PT i APTT może być stosowane jako standard przy stosowaniu niektórych leków przeciwzakrzepowych w praktyce klinicznej. Zbyt wysokie wartości oznaczają konieczność zmniejszenia dawki leków przeciwzakrzepowych, w przeciwnym razie łatwo może wystąpić krwawienie.

1. Czas protrombinowy (PT): Jest to jeden z bardziej czułych wskaźników ludzkiego układu krzepnięcia krwi. W praktyce klinicznej bardziej istotne jest wydłużenie czasu protrombinowego o ponad 3 sekundy, co może wskazywać na prawidłową czynność układu krzepnięcia. Wydłużenie czasu protrombinowego występuje zazwyczaj w przypadku wrodzonego niedoboru czynników krzepnięcia, ciężkiej marskości wątroby, niewydolności wątroby i innych chorób. Ponadto nadmierne dawki heparyny i warfaryny mogą również powodować wydłużenie czasu protrombinowego;

2. Czas częściowej tromboplastyny ​​po aktywacji (APTT): Jest to przede wszystkim wskaźnik odzwierciedlający endogenną funkcję krzepnięcia krwi w praktyce klinicznej. Znaczne wydłużenie APTT obserwuje się głównie w przypadku wrodzonego lub nabytego niedoboru czynników krzepnięcia, takiego jak hemofilia i toczeń rumieniowaty układowy. Nieprawidłowa dawka leków przeciwzakrzepowych stosowanych z powodu zakrzepicy również spowoduje znaczne wydłużenie APTT. Jeśli zmierzona wartość jest niska, należy uznać, że pacjent znajduje się w stanie nadkrzepliwości, takim jak zakrzepica żył głębokich.

Aby dowiedzieć się, czy Twoje PT i APTT są prawidłowe, musisz określić ich zakres. Prawidłowy zakres PT wynosi 11–14 sekund, a APTT 27–45 sekund. Wydłużenie PT o ponad 3 sekundy ma większe znaczenie kliniczne, a wydłużenie APTT o ponad 10 sekund ma silne znaczenie kliniczne.