Szybkie rozpuszczenie zakrzepów krwi opiera się głównie na leczeniu farmakologicznym. W niektórych przypadkach stosuje się również trombektomię chirurgiczną.

Poniżej znajduje się szczegółowe wprowadzenie:

1 Tromboliza lekowa

1.1 Powszechnie stosowane leki

Urokinaza: naturalny enzym ekstrahowany z ludzkiego moczu lub syntetyzowany przez komórki nerkowe. Może bezpośrednio oddziaływać na endogenny układ fibrynolityczny, aktywować plazminogen do plazminy i w ten sposób rozpuszczać skrzepy krwi.

Streptokinaza: białko ekstrahowane z płynu hodowlanego paciorkowców hemolitycznych. Może wiązać się z plazminogenem, tworząc kompleks, promować przekształcanie plazminogenu w plazminę, a następnie rozpuszczać skrzepy krwi.

Rekombinowany tkankowy aktywator plazminogenu (rt-PA): glikoproteina, która może aktywować plazminogen i ma wysokie powinowactwo do fibryny. Może selektywnie oddziaływać na fibrynę w skrzepach krwi, degradując ją i rozpuszczając skrzepy. W porównaniu z urokinazą i streptokinazą, rt-PA charakteryzuje się wyższą skutecznością trombolityczną i mniejszą liczbą powikłań krwotocznych.

1.2 Czas trwania leczenia

W przypadku chorób takich jak ostry zawał mięśnia sercowego i zawał mózgu, czas na leczenie trombolityczne jest niezwykle istotny. Ogólnie rzecz biorąc, pacjenci z ostrym zawałem mięśnia sercowego powinni otrzymać leczenie trombolityczne w ciągu 12 godzin od wystąpienia objawów, najlepiej w ciągu 3-6 godzin; pacjenci z ostrym zawałem mózgu znajdują się w idealnym momencie na trombolizę w ciągu 4,5-6 godzin od wystąpienia objawów.

2. Trombektomia interwencyjna i trombektomia chirurgiczna

2.1 Trombektomia interwencyjna

Pod kontrolą cyfrowej angiografii subtrakcyjnej (DSA), urządzenie do trombektomii jest wprowadzane do miejsca skrzepu przez cewnik, aby bezpośrednio go usunąć. Ta metoda charakteryzuje się mniejszym urazem i szybszym powrotem do zdrowia, a także jest odpowiednia dla niektórych pacjentów, którzy nie tolerują trombolizy farmakologicznej lub nie odczuwają jej skutków.

2.2 Trombektomia chirurgiczna

Bezpośrednie przecięcie naczyń krwionośnych w celu usunięcia skrzepliny. Metoda ta jest zazwyczaj stosowana w sytuacjach nagłych, gdy nie można zastosować trombolizy farmakologicznej ani trombektomii interwencyjnej lub efekt jest słaby, na przykład w przypadku ostrego zatoru tętnic kończyn dolnych. Trombektomia chirurgiczna może szybko przywrócić przepływ krwi, ale uraz pooperacyjny jest duży i wiąże się ze stosunkowo większą liczbą powikłań pooperacyjnych.

Niezależnie od wybranej metody, konieczne jest indywidualne leczenie pod nadzorem lekarza, uwzględniające specyfikę pacjenta, taką jak lokalizacja, rozmiar, czas powstawania skrzepu oraz ogólny stan fizyczny pacjenta. Jednocześnie, po trombolizie lub trombektomii, konieczne jest zastosowanie leczenia przeciwzakrzepowego, przeciwpłytkowego i innych metod, aby zapobiec ponownemu tworzeniu się skrzepu.