Ocenę nieprawidłowego funkcjonowania układu krzepnięcia krwi można ocenić głównie na podstawie krwawienia oraz wyników badań laboratoryjnych. Przede wszystkim na podstawie dwóch aspektów: krwawienia samoistnego oraz krwawienia po urazie lub operacji.

Funkcja krzepnięcia jest nieprawidłowa, tzn. występuje problem z czynnikiem krzepnięcia, jego liczba jest obniżona lub czynność jest nieprawidłowa, a także pojawia się szereg objawów krwawienia. Może wystąpić spontaniczne krwawienie, a na skórze i błonach śluzowych mogą wystąpić plamica, wylewy podskórne, krwawienie z nosa, krwawienie z dziąseł, krwioplucie, krwawe wymioty, krwawa krew w kale, krwiomocz itp. Po urazie lub zabiegu chirurgicznym ilość krwawienia się nasili, a czas krwawienia ulegnie wydłużeniu.

Poprzez kontrolę czasu protrombinowego, czasu protrombinowego częściowo aktywowanego, czasu trombinowego, stężenia fibrynogenu i innych parametrów można stwierdzić, czy funkcja krzepnięcia nie jest prawidłowa, a co za tym idzie, należy zdiagnozować konkretną przyczynę.