Wskaźnik INR jest często używany do pomiaru wpływu doustnych leków przeciwzakrzepowych w chorobie zakrzepowo-zatorowej. Wydłużony wskaźnik INR obserwuje się w przypadku doustnych leków przeciwzakrzepowych, DIC, niedoboru witaminy K, hiperfibrynolizy itd. Skrócony wskaźnik INR często obserwuje się w stanach nadkrzepliwości i zaburzeniach zakrzepowych. INR, znany również jako Międzynarodowy Współczynnik Znormalizowany (IMR), jest jednym z elementów badania czynności krzepnięcia. Wskaźnik INR jest oparty na odczynniku PT, służącym do kalibracji Międzynarodowego Wskaźnika Czułości i obliczania wyniku za pomocą odpowiednich wzorów. Jeśli wskaźnik INR jest bardzo wysoki, istnieje ryzyko niekontrolowanego krwawienia. Wskaźnik INR może skutecznie monitorować i wykorzystywać działanie leków przeciwzakrzepowych. Zazwyczaj stosuje się lek przeciwzakrzepowy warfarynę, a wskaźnik INR należy stale monitorować. Należy pamiętać, że w przypadku stosowania warfaryny, wskaźnik INR należy regularnie monitorować. Pacjenci z zakrzepicą żylną muszą przyjmować warfarynę doustnie, a wartość INR powinna zazwyczaj utrzymywać się na poziomie 2,0–2,5. U pacjentów z migotaniem przedsionków wartość INR warfaryny podawanej doustnie utrzymuje się zazwyczaj w zakresie 2,0–3,0. Wartości INR powyżej 4,0 mogą powodować niekontrolowane krwawienie, natomiast wartości INR poniżej 2,0 nie zapewniają skutecznej antykoagulacji.

Rada: nadal udaj się do zwykłego szpitala na badanie i zastosuj się do zaleceń lekarza.