Een trombus, in de volksmond ook wel een 'bloedstolsel' genoemd, blokkeert de doorgang van bloedvaten in verschillende delen van het lichaam, net als een rubberen stop. De meeste tromboses verlopen asymptomatisch, zowel voor als na het ontstaan, maar plotselinge dood kan voorkomen. Ze ontstaan ​​vaak op mysterieuze wijze en vormen een ernstige bedreiging voor onze lichamelijke en geestelijke gezondheid.

Aandoeningen die verband houden met trombose, zoals een hartinfarct, een herseninfarct, vaatziekten in de onderste ledematen, enzovoort, zijn allemaal ernstige schade die door een bloedstolsel aan het menselijk lichaam wordt toegebracht.

Hoe kan ik vaststellen of ik risico loop op bloedstolsels?

1. Onverklaarbare pijn in handen en voeten

De handen en voeten behoren tot de perifere organen van het menselijk lichaam. Als er bloedstolsels in het lichaam aanwezig zijn, wordt de bloedtoevoer naar het lichaam beïnvloed.

2. Handen en voeten zijn altijd rood en gezwollen.

Naast het tintelende gevoel zien de armen en voeten er bijzonder opgezwollen uit. Dit verschilt van de symptomen van oedeem. Zwelling veroorzaakt door een hoge luchtvochtigheid kan gemakkelijk inzakken bij aanraking, maar bij oedeem veroorzaakt door een bloedstolsel is het bijzonder moeilijk in te drukken. Dit komt voornamelijk door een te lage bloeddruk in de ledematen, waardoor de bloedvaten minder goed samentrekken. De spieren in het hele lichaam zijn gespannen en de verstopte plekken zijn rood.

3. Blauwe plekken op handen en voeten

Mensen met trombose in het lichaam hebben diepe strepen op de armen en voeten, waarbij de aderen en bloedvaten duidelijk zichtbaar zijn. Als je ze met je handen aanraakt, voelen ze warm aan.

Naast afwijkende handen en voeten, een droge hoest zonder duidelijke oorzaak en kortademigheid. Bij het hoesten grijpt u steeds naar uzelf, uw hartslag versnelt en uw gezicht wordt rood. Dit kan wijzen op een longtrombose.

Natuurlijk kan een trombus in veel gevallen asymptomatisch zijn: patiënten met atriumfibrillatie zijn bijvoorbeeld vatbaar voor een harttrombose, maar hebben meestal geen symptomen. Alleen een transoesofageale echografie kan een embolie opsporen. Daarom hebben patiënten met atriumfibrillatie vaak antistollingstherapie nodig. Naast specialistische onderzoeken zoals echografie en CT-angiografie, heeft een verhoogde D-dimeerwaarde een zekere aanvullende diagnostische betekenis voor trombose.