मानव रगतमा कोगुलेसन र एन्टीकोगुलेसन प्रणालीहरू छन्। सामान्य परिस्थितिमा, रक्तनलीहरूमा रगतको सामान्य प्रवाह सुनिश्चित गर्न यी दुईले गतिशील सन्तुलन कायम राख्छन्, र थ्रोम्बस बन्दैनन्। कम रक्तचाप, पिउने पानीको अभाव, आदिको अवस्थामा, रगत प्रवाह ढिलो हुनेछ, रगत केन्द्रित र चिपचिपा हुनेछ, कोगुलेसन कार्य अति सक्रिय हुनेछ वा एन्टीकोगुलेसन कार्य कमजोर हुनेछ, जसले यो सन्तुलन तोड्नेछ र मानिसहरूलाई "थ्रोम्बोटिक अवस्था" मा पार्नेछ। थ्रोम्बोसिस रक्तनलीहरूमा जहाँ पनि हुन सक्छ। थ्रोम्बस रक्तनलीहरूमा रगतसँगै बग्छ। यदि यो मस्तिष्क धमनीहरूमा रहन्छ र मस्तिष्क धमनीहरूको सामान्य रक्त प्रवाहलाई रोक्छ भने, यो सेरेब्रल थ्रोम्बोसिस हो, जसले इस्केमिक स्ट्रोक निम्त्याउँछ। मुटुको कोरोनरी नलीहरूले मायोकार्डियल इन्फार्कसन, साथै, तल्लो चरम धमनी थ्रोम्बोसिस, तल्लो चरम गहिरो शिरा थ्रोम्बोसिस, र पल्मोनरी एम्बोलिज्मलाई प्रेरित गर्न सक्छ।

थ्रोम्बोसिस, ती मध्ये धेरैजसोमा पहिलो सुरुवातमा गम्भीर लक्षणहरू हुनेछन्, जस्तै सेरेब्रल इन्फार्क्सनको कारणले हेमिप्लेजिया र वाचाघात; मायोकार्डियल इन्फार्क्सनमा गम्भीर प्रिकर्डियल कोलिक; गम्भीर छाती दुखाइ, डिस्पनिया, पल्मोनरी इन्फार्क्सनको कारणले हेमोप्टिसिस; यसले खुट्टामा दुखाइ, वा चिसो महसुस र बीचमा क्लाउडिकेशन निम्त्याउन सक्छ। धेरै गम्भीर मुटु, सेरेब्रल इन्फार्क्सन र पल्मोनरी इन्फार्क्सनले पनि अचानक मृत्यु निम्त्याउन सक्छ। तर कहिलेकाहीँ कुनै स्पष्ट लक्षणहरू हुँदैनन्, जस्तै तल्लो भागको सामान्य गहिरो नसा थ्रोम्बोसिस, केवल बाछो दुखाइ र असहज हुन्छ। धेरै बिरामीहरूलाई लाग्छ कि यो थकान वा चिसोको कारण हो, तर तिनीहरूले यसलाई गम्भीरतापूर्वक लिँदैनन्, त्यसैले उपचारको लागि उत्तम समय गुमाउन सजिलो हुन्छ। यो विशेष गरी खेदजनक छ कि धेरै डाक्टरहरू पनि गलत निदानको शिकार हुन्छन्। जब सामान्य तल्लो भागको सूजन हुन्छ, यसले उपचारमा कठिनाइहरू मात्र ल्याउँदैन, तर सजिलैसँग सिक्वेल पनि छोड्छ।