Celeris dissolutio coagulorum sanguinis maxime in curatione medicamentorum nititur. In quibusdam casibus, thrombectomia chirurgica etiam adhibetur.

Introductio accurata sequitur:

1 Thrombolysis medicamentorum

1.1 Medicamenta vulgo adhibita

Urokinasum: enzymum naturale ex urina humana extractum vel a cellulis renalibus synthesizatum. Systema fibrinolyticum endogenum directe agere, plasminogenum ad plasminum activare, atque ita coagulationes sanguinis dissolvere potest.

Streptokinasum: proteinum e liquido culturae streptococcorum haemolyticorum extractum. Ad plasminogenum se ligare potest ut complexum formet, conversionem plasminogeni in plasminum promovere, et deinde coagulationes sanguinis dissolvere.

Activator plasminogeni textus recombinans (rt-PA): glycoproteinum quod plasminogenum activare potest et magnam affinitatem pro fibrino habet. Selective in fibrinum in coagulis sanguinis agere potest ut illud degradet et finem coagulorum sanguinis dissolvendorum consequatur. Comparatum cum urokinasi et streptokinasi, rt-PA maiorem efficaciam thrombolyticam et pauciores complicationes haemorrhagicas habet.

1.2 Tempus curationis

In morbis ut infarctus myocardii acutus et infarctus cerebri, tempus ad curationem thrombolyticam pergravissimum est. Generaliter loquendo, aegroti infarctu myocardii acuto affecti curationem thrombolyticam intra horas XII post initium, praesertim intra horas III-VI, accipere debent; aegroti infarctu cerebri acuto affecti tempore opportuno ad thrombolysim intra horas IV.V-VI post initium sunt.

2 Thrombectomia interventionalis et thrombectomia chirurgica

2.1 Thrombectomia interventionalis

Sub ductu angiographiae digitalis subtractionis (DSA), instrumentum thrombectomiae per catheterem ad locum thrombi mittitur ut thrombus directe removeatur. Haec methodus commoda minoris traumatis et celerioris recuperationis habet, et apta est quibusdam aegris qui thrombolysin medicamentorum non tolerant aut effectus thrombolysin medicamentorum debiles habent.

2.2 Thrombectomia chirurgica

Vasa sanguinea directe per chirurgiam secanda sunt ad thrombus removendum. Haec methodus plerumque in casibus extremis adhibetur ubi thrombolysis medicamentorum et thrombectomia interventionalis adhiberi non possunt aut effectus parvus est, ut in embolia acuta arteriarum membri inferioris. Thrombectomia chirurgica fluxum sanguinis celeriter restituere potest, sed trauma chirurgicum magnum est et complicationes postoperativae relative plures sunt.

Quacumque methodo electa, curatio individualis sub ductu medici requiritur, pro condicione specifica aegroti, ut puta loco, magnitudine, tempore formationis thrombi, et statu corporis generali. Simul, post thrombolysin vel thrombectomiam, medicamenta anticoagulationis, antithrombotica, aliaque subsequentia requiruntur ad reformationem thrombi prohibendam.