Iudicium functionis coagulationis sanguinis non bonae esse praecipue ex condicione haemorrhagiae, necnon probationibus laboratorio factis iudicatur. Duo praecipue aspectus considerantur: unus est haemorrhagia spontanea, alter est haemorrhagia post trauma vel chirurgiam.

Functio coagulationis non bona est, id est, problema cum factore coagulationis est, numerus imminutus est vel functio abnormalis est, et series symptomatum haemorrhagiae apparebit. Haemorrhagia spontanea oriri potest, et purpura, ecchymosis, epistaxis, sanguinis profluvium gingivarum, haemoptysis, haematesis, haematochezia, haematuria, et cetera in cute et membranis mucosis videri possunt. Post trauma vel chirurgiam, copia sanguinis profluvii augebitur et tempus haemorrhagiae prolongabitur.

Per inspectionem temporis prothrombini, temporis prothrombini partim activati, temporis thrombini, concentrationis fibrinogeni, et aliarum rerum, comprobari potest functionem coagulationis non bonam esse, et causa specifica diagnosticanda est.