ქვემოთ მოცემულია რამდენიმე გავრცელებული კოაგულანტი და მათი მახასიათებლები:

ვიტამინი K
მოქმედების მექანიზმი: მონაწილეობს კოაგულაციის ფაქტორების II, VII, IX და X სინთეზში, ააქტიურებს ამ კოაგულაციის ფაქტორებს და რითაც ხელს უწყობს სისხლის კოაგულაციას.
შესაბამისი სიტუაციები: ხშირად გამოიყენება K ვიტამინის დეფიციტით გამოწვეული სისხლდენის დროს, როგორიცაა ახალშობილთა ჰემორაგიული დაავადება, ნაწლავების მალაბსორბციით გამოწვეული K ვიტამინის დეფიციტი და ა.შ. მისი გამოყენება ასევე შესაძლებელია ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკების ხანგრძლივი გამოყენების შედეგად ორგანიზმში K ვიტამინის არასაკმარისი სინთეზით გამოწვეული სისხლდენისადმი მიდრეკილების დროს.
უპირატესობები: ეს არის ფიზიოლოგიური კოაგულაციის პრომოუტერი, რომელსაც აქვს მიზანმიმართული თერაპიული ეფექტი K ვიტამინის დეფიციტით გამოწვეულ კოაგულაციის დისფუნქციაზე და ხასიათდება მაღალი უსაფრთხოებით.
ნაკლოვანებები: ეფექტის მიღწევას შედარებით დიდი დრო სჭირდება და მწვავე მასიური სისხლდენის დროს ჰემოსტატიკური ეფექტი შესაძლოა დროული არ იყოს.

თრომბინი
მოქმედების მექანიზმი: პირდაპირ მოქმედებს სისხლში ფიბრინოგენზე, გარდაქმნის მას ფიბრინად და შემდეგ წარმოქმნის სისხლის კოლტებს ჰემოსტაზის მიზნის მისაღწევად.
გამოყენებადი სიტუაციები: მისი გამოყენება შესაძლებელია ადგილობრივი ჰემოსტაზისთვის, როგორიცაა ქირურგიული ჭრილობებიდან სისხლდენა, ტრავმული ჭრილობები და ა.შ.; ასევე შეიძლება გამოყენებულ იქნას კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის დროს, როგორიცაა პერორალური ან ადგილობრივი ინფუზია კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი სისხლდენის სამკურნალოდ და ა.შ.
უპირატესობები: სწრაფი ჰემოსტატიკური ეფექტი, ადგილობრივი გამოყენებისას სწრაფად ახდენს სისხლის კოაგულაციას და ამცირებს სისხლდენას.
ნაკლოვანებები: უნდა იქნას გამოყენებული უშუალოდ სისხლდენის ადგილას, არ შეიძლება ინტრავენურად შეყვანა, წინააღმდეგ შემთხვევაში ეს გამოიწვევს სისტემურ სისხლის კოაგულაციას, რაც გამოიწვევს მძიმე თრომბოზას და სხვა გვერდით რეაქციებს.

ეთილფენოლსულფონამიდი
მოქმედების მექანიზმი: მას შეუძლია გააძლიეროს კაპილარული წინააღმდეგობა, შეამციროს კაპილარების გამტარიანობა, ხელი შეუწყოს თრომბოციტების აგრეგაციას და გამოყოს კოაგულაციის აქტიური ნივთიერებები, რითაც ამცირებს კოაგულაციის დროს და აღწევს ჰემოსტაზურ ეფექტს.
შესაბამისი სიტუაციები: ხშირად გამოიყენება ქირურგიული სისხლდენით, თრომბოციტოპენიური პურპურით ან ალერგიული პურპურით გამოწვეული სისხლდენის პრევენციისა და მკურნალობისთვის.
უპირატესობები: დაბალი ტოქსიკურობა, ნაკლები გვერდითი მოვლენები, შედარებით უსაფრთხო.
ნაკლოვანებები: ჰემოსტატიკური ეფექტი შედარებით სუსტია დამოუკიდებლად გამოყენებისას და ხშირად გამოიყენება სხვა ჰემოსტაზურ პრეპარატებთან კომბინაციაში.

ტრანექსამის მჟავა
მოქმედების მექანიზმი: ის ჰემოსტაზის მიზანს აღწევს ფიბრინოლიზური სისტემის აქტივაციის ინჰიბირებით. მას შეუძლია კონკურენტულად დაბლოკოს პლაზმინოგენის ფიბრინთან შეკავშირება, ისე, რომ პლაზმინოგენი ვერ გარდაიქმნება პლაზმინად, რითაც აფერხებს ფიბრინის დაშლას და ასრულებს ჰემოსტაზურ როლს.
შესაბამისი პირობები: გამოიყენება ჰიპერფიბრინოლიზით გამოწვეული სხვადასხვა სისხლდენის დროს, როგორიცაა გინეკოლოგიური სისხლდენა, პროსტატის ოპერაციის სისხლდენა, ციროზის სისხლდენა და ა.შ.
უპირატესობები: ზუსტი ჰემოსტატიკური ეფექტი, განსაკუთრებით სისხლდენის დროს, რომელსაც მომატებული ფიბრინოლიზური აქტივობა ახლავს თან.
ნაკლოვანებები: შეიძლება გამოიწვიოს თრომბოზი და სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული თრომბოზისადმი მიდრეკილების ან თრომბოზის ისტორიის მქონე პაციენტებში.

ფაქტობრივი გამოყენებისას, აუცილებელია პაციენტის სპეციფიკური მდგომარეობის, სისხლდენის მიზეზისა და ადგილმდებარეობის, ფიზიკური მდგომარეობისა და სხვა ფაქტორების გათვალისწინებით, შესაბამისი კოაგულანტების ყოვლისმომცველი განხილვა და შერჩევა. ზოგჯერ, საუკეთესო ჰემოსტატიკური ეფექტის მისაღწევად, აუცილებელია რამდენიმე კოაგულანტის კომბინაცია. ამავდროულად, კოაგულანტების გამოყენებისას, უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის უზრუნველსაყოფად, მკაცრად უნდა დაიცვათ ექიმის მითითებები და ყურადღებით დააკვირდეთ პაციენტის რეაქციას.