ترومبوز را می‌توان بر اساس محل تشکیل به ترومبوز مغزی، ترومبوز ورید عمقی اندام تحتانی، ترومبوز شریان ریوی، ترومبوز شریان کرونری و غیره تقسیم کرد. ترومبوز تشکیل شده در مکان‌های مختلف می‌تواند علائم بالینی متفاوتی ایجاد کند.

۱. ترومبوز مغزی: علائم بسته به شریان درگیر متفاوت است. به عنوان مثال، اگر سیستم شریان کاروتید داخلی درگیر باشد، بیماران اغلب از همی پلژی، کوری در چشم آسیب دیده، خواب آلودگی و سایر علائم روانی رنج می‌برند. آنها ممکن است درجات مختلفی از آفازی، آگنوزی و حتی سندرم هورنر، یعنی میوز، انوفتالموس و آنهیدروز در سمت آسیب دیده پیشانی داشته باشند. هنگامی که شریان ورتبروبازیلار درگیر باشد، سرگیجه، نیستاگموس، آتاکسی و حتی تب بالا، کما و مردمک‌های سوزنی ممکن است رخ دهد.

۲. ترومبوز ورید عمقی اندام تحتانی: علائم رایج شامل تورم و حساسیت اندام تحتانی است. در مرحله حاد، پوست قرمز، داغ و به شدت متورم می‌شود. پوست بنفش می‌شود و دما کاهش می‌یابد. بیمار ممکن است دچار اختلال حرکتی شود، ممکن است از لنگش رنج ببرد یا از درد شدید رنج ببرد. قادر به راه رفتن نیست؛

۳. آمبولی ریوی: بیماران ممکن است علائمی مانند تنگی نفس، درد قفسه سینه، خلط خونی، سرفه، تپش قلب، سنکوپ و غیره را تجربه کنند. علائم در سالمندان ممکن است غیرمعمول باشد و هیچ تظاهرات خاص برجسته‌ای نداشته باشد.

۴. ترومبوز عروق کرونر: به دلیل درجات مختلف ایسکمی میوکارد، تظاهرات نیز متناقض هستند. علائم رایج شامل درد فشردگی یا فشارنده پشت جناغ سینه، یعنی آنژین صدری است. تنگی نفس، تپش قلب، گرفتگی قفسه سینه و غیره نیز ممکن است رخ دهد و گاهی اوقات احساس مرگ قریب الوقوع وجود دارد. درد می‌تواند به شانه‌ها، پشت و بازوها انتشار یابد و برخی از بیماران حتی ممکن است علائم غیرمعمولی مانند درد دندان داشته باشند.