کاربرد بالینی جدید D-Dimer بخش سوم


نویسنده: جانشین   

کاربرد D-Dimer در درمان ضد انعقاد خوراکی:

۱. دی-دایمر در مورد دوره درمان ضد انعقاد خوراکی تصمیم می‌گیرد

محدودیت زمانی بهینه برای درمان ضد انعقاد برای بیماران VTE یا سایر بیماران ترومبوتیک هنوز مشخص نیست. چه NOAC باشد و چه VKA، دستورالعمل‌های بین‌المللی نشان می‌دهند که در ماه سوم درمان ضد انعقاد، تصمیم به تمدید ضد انعقاد باید بر اساس خطر خونریزی باشد و D-Dimer می‌تواند اطلاعات شخصی‌سازی شده‌ای را برای این امر ارائه دهد.

2.D-Dimer تنظیم شدت ضد انعقاد خوراکی را هدایت می‌کند

وارفارین و داروهای ضد انعقاد خوراکی جدید در حال حاضر رایج‌ترین داروهای ضد انعقاد خوراکی مورد استفاده در عمل بالینی هستند که هر دو می‌توانند D را کاهش دهند. سطح دیمر به این واقعیت اشاره دارد که اثر ضد انعقادی یک دارو، فعال شدن سیستم‌های انعقادی و فیبرینولیز را کاهش می‌دهد و به طور غیرمستقیم منجر به کاهش سطح D-Dimer می‌شود. نتایج تجربی نشان داده است که ضد انعقاد هدایت شده با D-Dimer به طور موثری میزان بروز عوارض جانبی را در بیماران کاهش می‌دهد.