عدم انعقاد خون ممکن است مربوط به ترومبوسیتوپنی، کمبود فاکتورهای انعقادی، اثرات دارویی، ناهنجاری‌های عروقی و برخی بیماری‌ها باشد. در صورت بروز علائم غیرطبیعی، لطفاً فوراً به پزشک مراجعه کرده و طبق دستور پزشک درمان را دریافت کنید. خودسرانه دارو مصرف نکنید.

۱. ترومبوسیتوپنی: مانند کم خونی آپلاستیک، پورپورای ترومبوسیتوپنیک و غیره، تعداد ناکافی پلاکت بر انعقاد خون تأثیر می‌گذارد.

۲. کمبود فاکتور انعقادی: مانند هموفیلی، ناشی از کمبود ارثی فاکتور انعقادی است.

۳. عوارض دارویی: مصرف طولانی مدت داروهای ضد انعقاد خون مانند آسپرین و هپارین.

۴. ناهنجاری‌های عروقی: دیواره رگ‌های خونی بیش از حد نازک یا آسیب‌دیده است و بر انعقاد خون تأثیر می‌گذارد.

۵. عوامل بیماری: بیماری شدید کبدی می‌تواند سنتز فاکتورهای انعقادی را کاهش دهد و انعقاد خون را دشوار کند. اگر خون منعقد نشد، باید به موقع به پزشک مراجعه کنید، علت را مشخص کنید و آن را به صورت هدفمند درمان کنید. در مواقع عادی به محافظت توجه کنید و از آسیب دیدگی خودداری کنید.