شرکت فناوری جانشین پکن

در افسانه‌های سلامت عامیانه، آب لیمو اغلب به عنوان "رقیق‌کننده طبیعی خون" شناخته می‌شود. بسیاری از مردم معتقدند که نوشیدن روزانه یک لیوان آب لیمو می‌تواند از لخته شدن خون جلوگیری کرده و گردش خون را بهبود بخشد. با این حال، آیا این ادعا مبنای علمی دارد؟ آیا آب لیمو واقعاً می‌تواند خون را "رقیق" کند؟

برای پاسخ به این سوال، ابتدا باید تعریف علمی «رقیق کننده خون» را روشن کنیم.

از نظر پزشکی، رقیق‌کننده‌های خون عمدتاً به دو دسته تقسیم می‌شوند: داروهای ضد انعقاد (مانند وارفارین و هپارین) که فعالیت فاکتورهای انعقادی را برای جلوگیری از لخته شدن خون مهار می‌کنند؛ و داروهای ضد پلاکت (مانند آسپرین) که با مهار تجمع پلاکت‌ها از ترومبوز جلوگیری می‌کنند. این داروها اثرات دارویی مشخصی دارند و ابزار مهمی برای پیشگیری و درمان بیماری‌های قلبی عروقی و مغزی-عروقی هستند.

اجزای اصلی آب لیمو شامل آنتی‌اکسیدان‌هایی مانند ویتامین C، اسید سیتریک و فلاونوئیدها هستند. ویتامین C در واکنش‌های اکسایش-کاهش در بدن شرکت می‌کند و در حفظ یکپارچگی دیواره رگ‌های خونی نقش دارد. نشان داده شده است که فلاونوئیدها دارای پتانسیل ضد التهابی و عملکرد اندوتلیال هستند. مطالعات حیوانی نشان داده است که برخی از اجزای موجود در مرکبات ممکن است تجمع پلاکت‌ها را به طور خفیف مهار کنند، اما قدرت این اثر بسیار کمتر از دارو است.

یک مطالعه که در سال ۲۰۱۲ در مجله آمریکایی تغذیه بالینی منتشر شد، خاطرنشان کرد که مصرف روزانه مرکبات ممکن است با کاهش خطر لخته شدن خون مرتبط باشد، اما این یافته بیشتر به بهبود کلی رژیم غذایی نسبت داده شد تا اثر "رقیق‌کننده" آبلیمو به تنهایی. در واقع، تأثیر غذا بر انعقاد خون بسیار ضعیف است و به هیچ وجه برای تکرار اثرات درمانی دارو کافی نیست.

مهمتر از همه، معادل دانستن آب لیمو با رقیق‌کننده خون ممکن است خطراتی برای سلامتی ایجاد کند. برای کسانی که داروهای ضد انعقاد مصرف می‌کنند، مصرف کورکورانه مقادیر زیاد آب لیمو ممکن است به دلیل اثر هم‌افزایی غذا و دارو، خطر خونریزی را افزایش دهد. افراد سالمی که برای جلوگیری از لخته شدن خون به آب لیمو متکی هستند و در عین حال از یک رژیم غذایی متعادل و ورزش غافل می‌شوند، در واقع ممکن است مدیریت سلامت خود را به تأخیر بیندازند.

از نظر عینی، آبلیمو، به عنوان یک نوشیدنی مغذی، در صورت مصرف متعادل، برخی فواید قلبی عروقی را به همراه دارد. با این حال، مکانیسم اثر آن از طریق تأمین آنتی‌اکسیدان‌ها و افزایش مصرف آب است و ارتباط مستقیمی با «رقیق شدن خون» ندارد.

هنگام پیشگیری و درمان بیماری‌هایی مانند ترومبوز، پیروی از توصیه‌های پزشکی، استفاده مناسب از داروها و حفظ رژیم غذایی و سبک زندگی سالم بسیار مهم است - این روش علمی برای حفظ سلامت عروق است.