ناپدید شدن بلوک‌های انعقادی بسته به تفاوت‌های فردی، معمولاً بین چند روز تا چند هفته، متفاوت است. ابتدا باید نوع و محل بلوک انعقادی را بفهمید، زیرا بلوک‌های انعقادی از انواع و قسمت‌های مختلف ممکن است به زمان متفاوتی برای ناپدید شدن نیاز داشته باشند.

۱. ترومبوز وریدی کوتاه: معمولاً در وریدهای اندام‌ها رخ می‌دهد که شایع‌تر است. پس از دریافت درمان ضد انعقادی، چنین ترومبوزی معمولاً طی چند روز تا چند هفته از بین می‌رود.

۲. ترومبوز وریدی عمقی: در رگ‌های عمقی مانند ترومبوز وریدی عمقی در اندام تحتانی رخ می‌دهد. از بین رفتن چنین ترومبوزی مدت زمان بیشتری طول می‌کشد، که ممکن است هفته‌ها یا حتی ماه‌ها طول بکشد. داروهای ضد انعقاد و پوشیدن جوراب‌های الاستیک می‌توانند به تسریع از بین رفتن ترومبوز کمک کنند.

۳. ترومبوز شریانی: ترومبوزی که در شریان‌ها رخ می‌دهد، مانند ترومبوز شریان کرونری. چنین ترومبوزی معمولاً بسته به شدت بیماری نیاز به درمان دارویی یا جراحی دارد.

علاوه بر سه نوع فوق، ترومبوز در سایر قسمت‌های آمبولی ریوی نیز وجود دارد. به طور خلاصه، زمان ناپدید شدن بلوک‌های انعقادی بسته به تفاوت‌های فردی، انواع و قسمت‌های ترومبوز متفاوت است و نیاز به ارزیابی و درمان با توجه به شرایط خاص دارد. توصیه می‌شود در صورت مشکوک بودن به علائم ترومبوز، در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید تا پزشکان بتوانند بر اساس شرایط، برنامه‌های درمانی مناسبی را تدوین کنند. در عین حال، حفظ عادات خوب زندگی، مانند ورزش و رژیم غذایی مناسب، می‌تواند به جلوگیری از بروز ترومبوز کمک کند.