ترومبوز که در اصطلاح عامیانه به آن «لخته خون» گفته می‌شود، مانند یک درپوش لاستیکی، مسیر رگ‌های خونی را در قسمت‌های مختلف بدن مسدود می‌کند. اکثر ترومبوزها پس و قبل از شروع بدون علامت هستند، اما مرگ ناگهانی می‌تواند رخ دهد. اغلب به طور مرموزی وجود دارد و سلامت جسمی و روانی ما را به طور جدی تهدید می‌کند.

بیماری‌های مرتبط با ترومبوز، مانند سکته قلبی، سکته مغزی، بیماری عروق اندام تحتانی و غیره، همگی آسیب‌های جدی ناشی از ترومبوز به بدن انسان هستند.

چگونه می‌توانم تشخیص دهم که در معرض خطر لخته شدن خون هستم؟

۱. درد بی‌دلیل در دست‌ها و پاها

دست‌ها و پاها جزو اندام‌های جانبی بدن انسان هستند. در صورت وجود لخته‌های خون در بدن، خون‌رسانی به بدن تحت تأثیر قرار می‌گیرد.

۲. دست‌ها و پاها همیشه قرمز و متورم هستند

علاوه بر احساس سوزن سوزن شدن، دست‌ها و پاها به طور خاص متورم به نظر می‌رسند. این با علائم ادم متفاوت است. تورم ناشی از رطوبت زیاد در بدن می‌تواند به راحتی با فشار دادن فرو رود، اما اگر ناشی از لخته شدن خون باشد، ادم به طور خاص فشار دادن آن دشوار است، این امر عمدتاً به دلیل عدم فشار خون کافی در اندام‌ها است که انقباض عروق را تضعیف می‌کند، عضلات کل بدن در حالت تنش قرار می‌گیرند و مکان‌های مسدود شده نیز قرمز می‌شوند.

۳. کبودی روی دست‌ها و پاها

افرادی که دچار ترومبوز در بدن هستند، خطوط عمیقی روی بازوها و پاها خواهند داشت و رگ‌ها و عروق خونی به وضوح دیده می‌شوند. وقتی آنها را با دست خود لمس می‌کنید، احساس گرما خواهید کرد.

علاوه بر دست و پای غیرطبیعی، سرفه خشک بدون دلیل و تنگی نفس. هنگام سرفه همیشه خودتان را چنگ خواهید زد، ضربان قلبتان افزایش می یابد و صورتتان برافروخته می شود. این ممکن است مربوط به ترومبوز ریوی باشد.

البته در بسیاری از موارد، ترومبوز می‌تواند بدون علامت باشد: به عنوان مثال، بیماران مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی مستعد ترومبوز قلب هستند، اما معمولاً هیچ علامتی ندارند. فقط سونوگرافی ترانس ازوفاژیال می‌تواند آمبولی آنها را تشخیص دهد، بنابراین بیماران مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی اغلب به درمان ضد انعقادی نیاز دارند. علاوه بر معاینات ویژه مانند سونوگرافی و CTA، افزایش D-dimer از اهمیت تشخیصی کمکی خاصی برای ترومبوز برخوردار است.