INR اغلب برای اندازه‌گیری اثر داروهای ضد انعقاد خوراکی در بیماری ترومبوآمبولیک استفاده می‌شود. INR طولانی مدت در داروهای ضد انعقاد خوراکی، DIC، کمبود ویتامین K، هایپرفیبرینولیز و غیره مشاهده می‌شود. INR کوتاه شده اغلب در حالت‌های بیش انعقادی و اختلالات ترومبوتیک دیده می‌شود. INR که به عنوان نسبت نرمال بین‌المللی نیز شناخته می‌شود، یکی از موارد آزمایش عملکرد انعقاد است. INR بر اساس معرف PT برای کالیبراسیون شاخص حساسیت بین‌المللی و محاسبه نتیجه از طریق فرمول‌های مرتبط محاسبه می‌شود. اگر INR بسیار بالا باشد، خطر خونریزی کنترل نشده وجود دارد. INR می‌تواند به طور موثر اثر داروهای ضد انعقاد را کنترل و استفاده کند. به طور کلی، از داروی ضد انعقاد وارفارین استفاده می‌شود و INR باید همیشه کنترل شود. باید بدانید که در صورت استفاده از وارفارین، INR باید به طور منظم کنترل شود. بیماران مبتلا به ترومبوز وریدی باید وارفارین را به صورت خوراکی مصرف کنند و مقدار INR معمولاً باید در محدوده 2.0-2.5 نگه داشته شود. برای بیماران مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی، مقدار inr وارفارین خوراکی عموماً بین ۲.۰ تا ۳.۰ حفظ می‌شود. مقادیر INR بالای ۴.۰ ممکن است باعث خونریزی کنترل نشده شود، در حالی که مقادیر INR زیر ۲.۰ اثر ضد انعقادی موثری ندارند.

پیشنهاد: همچنان برای معاینه به یک بیمارستان معمولی مراجعه کنید و از دستور پزشک متخصص پیروی کنید.