PT-k protronbina denbora esan nahi du medikuntzan, eta APTT-k tronboplastina partzial aktibatuaren denbora. Giza gorputzaren odol-koagulazio funtzioa oso garrantzitsua da. Odol-koagulazio funtzioa anormala bada, tronbosia edo odoljarioa sor dezake, eta horrek pazientearen bizitza arrisku larrian jar dezake. PT eta APTT balioen jarraipen klinikoa erabil daiteke praktika klinikoan antikoagulante batzuk erabiltzeko estandar gisa. Neurtutako balioak altuegiak badira, antikoagulanteen dosia murriztu behar dela esan nahi du, bestela odoljarioa erraz gertatuko da.

1. Protronbina-denbora (PT): Gizakien odol-koagulazio-sistemaren adierazle sentikorrenetako bat da. Praktika klinikoan esanguratsuagoa da denbora 3 segundo baino gehiago luzatzea, horrek islatu baitezake kanpoko koagulazio-funtzioa normala den ala ez. Luzapena normalean ikusten da sortzetiko koagulazio-faktorearen gabezian, zirrosi larrian, gibel-gutxiegitasunean eta beste gaixotasun batzuetan. Horrez gain, heparina eta warfarina dosi gehiegizkoek PT luzatzea ere eragin dezakete;

2. Tronboplastina denbora partzial aktibatua (APTT): Batez ere praktika klinikoan odol-koagulazio funtzio endogenoa islatzen duen indizea da. APTTren luzapen nabarmena batez ere koagulazio faktoreen gabezia sortzetiko edo eskuratuan ikusten da, hala nola hemofilian eta lupus eritematoso sistemikoan. Tronbosiaren ondorioz erabiltzen diren antikoagulanteen dosia anormala bada, APTTren luzapen nabarmena ere eragingo du. Neurtutako balioa baxua bada, kontuan hartu pazientea hiperkoagulagarritasun egoeran dagoela, hala nola zain sakonen tronbosian.

Zure PT eta APTT normalak diren jakin nahi baduzu, haien tarte normala argitu behar duzu. PTren tarte normala 11-14 segundokoa da, eta APTTrena, berriz, 27-45 segundokoa. 3 segundo baino gehiagoko PT luzapenak esangura kliniko handiagoa du, eta 10 segundo baino gehiagoko APTT luzapenak esangura kliniko handia.