Sango koaguliĝas pro alta sangoviskozeco kaj malrapida sangofluo, kio kondukas al sangokoaguliĝo.

En la sango troviĝas koagulaj faktoroj. Kiam sangaj vaskuloj sangas, koagulaj faktoroj aktiviĝas kaj algluiĝas al trombocitoj, kaŭzante pliiĝon de sangoviskozeco kaj malrapidiĝon de sangofluo, tiel blokante la likojn en sangaj vaskuloj. Sangokoaguliĝo estas tre grava por la normala hemostazo de la homa korpo. Sangokoaguliĝo rilatas al la procezo de sangoŝanĝo de likva stato al solida stato. Sangokoaguliĝo estas amplifika reakcio de serio da koagulaj faktoroj. Fibrinogeno aktiviĝas en fibrinon por formi fibrinan koagulaĵon por atingi la celon de hemostazo. Kiam la homa korpo estas vundita, trombocitoj estas stimulitaj de la vundita parto, trombocitoj aktiviĝas, kaj aperas agregitaj koagulaĵoj, kiuj ludas ĉefan hemostazan rolon. Poste la trombocitoj spertas kompleksajn ŝanĝojn por produkti trombinon, kiu konvertas la fibrinogenon en la apuda plasmo en fibrinon. Fibrino kaj trombocitaj koagulaĵoj agas samtempe por iĝi tromboj, kiuj povas pli efike ĉesigi sangadon.

Kiam la paciento estas vundita, se la sango ne koaguliĝis, tuj iru al la hospitalo por kuracado.